Şəhər qocası
İmkanımız ətəkdəsüründü zaman-zaman,Olsa da hər arzumuzucaların ucası.
Korun-korun alışdıq,tüstüləndi içimiz,Yanar ağzımız oldutüstülərin bacası.
Zaman çox böyüklərixırdaladı pul kimi,Həyatla düz gəlmədiqafiyəsi, hecası.
Bu dünya mənimlə dəçox oyunlar oynadı,Mən bir kənd uşağıydım,oldum şəhər qocası.
2009, iyul
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-seher-qocasi
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Bir dünya gözəli çıxdı qarşıma,İnsan nə deməkdi, mən onda bildim.
MənimdiBaşdan-başa qara geymiş ay gəlin,İtirdiyin oğuldumu, ərdimi?
Şahım olaydıGözümün önündən tez getməsəydin,Göz olub baxardım yanaqlarına.
İtən sevgiNolar Allah adama qara xal verəndə,Gözəl üz, incə qamət, göyçək camal verəndə.
Стихи других поэтов
Ol qoçaq iranlılar,Ol igit osmanlılar,
Gəraylı: Ey fələk, gündən artıqEy fələk, gündən artıq,Bu gözəlin cəmalı var,
Qəzəl: Köksümdə könül işrəti peykanın üçündürKöksümdə könül işrəti peykanın üçündür,Cismimdə bu can ülfəti qurbanın üçündür
Mari-siyahi-zülfün edər xanə könlümüMari-siyahi-zülfün edər xanə könlümü,Qıldı məhəlli-gənc bu viranə könlümü.