Sən uçurum döşündə
SənUçurum döşündə,Daşların arasındaBitmiş bir bənövşəsən.Mən isə sənə sarıTəbəssümlə, kədərləUzanan həsrətli əl!..Ətrin dağların ətri,Rəngin mənim sevdiyimBu göylərin rəngi tək!Üstündə günəş deyil,Mənim qəlbimdir yanırMəhəbbət çələngi tək.Hər gün çıxıb bu dağa,Dururam intizarlaHüsnünə baxa-baxa.Uzadıram əlimi –Gözlərimdə bir ümid,Əlim sənə yetməyir!..Nə zamandır, əzizim,Bu işgəncə, bu əzabTükənməyir, bitməyir!..Qəm yükünün altındaƏymə, sən də boynunu,Heç sevmirəm mən bunu!Məhəbbət çətin işdir!..Kim deyir dünyada o,Bir yuxudur, cənnətdir?..Sənə yetmək – ölümdür,Yetməməksə, sevgilim,Əbədi fəlakətdir!Mən qorxuram, qoy olsun!Məhəbbətsiz həyatımDönəcəkdir bir heçə.Sənə yetib... sonra daOrda hünərlə ölməkDaha gözəldir, məncə!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zeynal-xelil-sen-ucurum-dosunde
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Əlvida, gözəl Qaqra!Həmişə yaşıl olan
Şairin yuxusu(dramatik poema)*İştirak edənlər
I şəkilŞirvan. Şahın sarayı. Sarayın qabağında böyük bir bağça. Bağçaya kiçik daş pillələr enir. Bahar səhəridir. Güllər, çiçəklər açılmışdır. Məhəmməd və Qürur bir ağac altında dayanıb söhbət edirlər.*Uzaqdan kəniz qızın həzin mahnısı eşidilir.*
Iı şəkilSaray. Axşamdır. Şamlar yanır. Divarlarda pehlevanların çəng səhnələri canlanır. Axsitan döşəkcə üstündə oturmuşdur. Qəmgindir. Vəzir onun qarşısında dayanmışdır.*VƏZİR.** Buyur, dinləyirəm möhtərəm şahım,