Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
کسی که کاوش عشقی درون خود داردهمیشه باده لعلی ز خون خود دارد
Газель 345دهن بستن ز آفتها نگهبان است دلها رالب خاموش دیوار گلستان است دلها را
Газель 350چه پروا از غبار خط مشکین است آن لب را؟می لعلی جواهر سرمه سازد ظلمت شب را
Газель 352اگر از اهل ایمانی مهیا باش آفت راکه دندان می گزد پیوسته انگشت شهادت را
Газель 355مهیا شو دلا در عشق انواع ملامت راکه سنگ کم نمی باشد ترازوی قیامت را
Отдельное стихотворение 357غریب کوی تو در هر کجا وطن سازدز پاره های دل آن خاک را یمن سازد
Отдельное стихотворение 358دل رمیده به این خاکدان نمی سازدبه هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد
Отдельное стихотворение 365سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند( ) زلزله در ملک خاور اندازند
Отдельное стихотворение 367دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند
Газель 369ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را
Газель 370بلند آوازه سازد شور عاشق عشق سرکش رابه فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را
Отдельное стихотворение 378دل چو آرایش مژگان تر خویش کندداغ را آینه دار جگر خویش کند
Отдельное стихотворение 383عاشقانی که دل از گریه سبکبار کنندشکوه خود چه ضرورست که اظهار کنند؟
Отдельное стихотворение 385داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهندگوهری را که عزیزست به گنجینه نهند
Отдельное стихотворение 391دم گرچه پیش آینه عالم نمیزندآیینه پیش عارض او دم نمیزند
Газель 390اگر آزاده ای بگذار اسباب تجمل راکه بی برگی به سامان می کند کار توکل را
Газель 392درین گلشن نباشد نعل در آتش چسان گل را؟که دارد یاد، هر خاری در او صد کاروان گل را
Газель 394نه آسان است بر گردن گرفتن کار عالم راسلیمان بار دیگر چون گرفت از دیو خاتم را؟
Отдельное стихотворение 396در خشت خم به چشم حقارت نظر مکنخورشید ساغر از لب این بام شد بلند
Отдельное стихотворение 398تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟یا بال عندلیب پر این خدنگ بود
Отдельное стихотворение 401(هرگه لبت به خنده تبسم ادا شودهر عضو من چو برگ گل از هم جدا شود)
Отдельное стихотворение 405ای سنگدل عقیق تو بدنام می شودورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟
Газель 404مکن کوتاه در ایام خط زلف پریشان راکه باشد ناگزیر از مد بسم الله دیوان را
Газель 408ز سرو و گل چمن مینا و جام آورد مستان راز بلبل مطرب رنگین کلام آورد مستان را
Газель 410ز خلوت نیست بر خاطر غمی وحدت شعاران راگره در دل ز پیوندست دایم شاخساران را
Газель 414نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان راتپیدن مشق پروازست دلهای پریشان را
Газель 417ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان راچو پشت سر نباشد عذرخواهی زشت رویان را
Отдельное стихотворение 420تنها نه کار من به نگاه نخست کردهر کس که دید جلوه او پای سست کرد
Отдельное стихотворение 423جان چون کمال یافت به جانانه می رسدانگور چون رسید به میخانه می رسد
Отдельное стихотворение 426خالش بلای جان ز خط مشکبار شدپرهیز ازان ستاره که دنباله دار شد