Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
نیست روی عرق آلود به گوهر محتاجنبود حسن خداداد به زیور محتاج
Газель 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچگلی ز شاخ شکستی قدم زخار مپیچ
Газель 2276ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچقانع شده با نقطه ز پرگار و دگر هیچ
Газель 2288گر به اخلاص رخ خود به زمین سایی صبحروشن از خانه چو خورشید برون آیی صبح
Газель 2290منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبحکی طی شود به دو دم پیری و جوانی صبح
Газель 2293زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبحرطلی به گردش آر گرانتر ز خواب صبح
Газель 2296لبریز از می شفق کن ایاغ صبحاز خشکی دماغ محور بر دماغ صبح
Газель 2308مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخز پشت دست ندامت مساز دندان سرخ
Газель 2310شد زسر گردانی من بس که حیران گردبادکرد گردش را فرامش در بیابان گردباد
Газель 2311از لب منصور راز عشق بر صحرا فتادپرده دریا درد موجی که بی پروا فتاد
Газель 2312خال موزون است هر جا بر رخ دلبر فتادهیچ جا بیجا نباشد هر که نیک اختر فتاد
Газель 2317بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاداز سبکدستی بنای عشق را محکم نهاد
Газель 2322دل عبث چندین ز تقدیر الهی می تپدمی شود قلاب محکمتر چو ماهی می تپد
Газель 2329جنبش مژگان حضور از دیده و دل می بردچشم بسمل لذت از دیدار قاتل می برد
Газель 2332شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می بردصبح از ان چاک گریبان گل به دامن می برد
Газель 2340بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟مور ما چون تلخکام از شکرستان بگذرد؟
Газель 2347در غبار خط همان زلفش بود جویای دلخاک سیر از صید چشم دام نتوانست کرد
Газель 2354مهر خاموشی مرا گنجینه اسرار کرددامنم را چون صدف پر گوهر شهوار کرد
Газель 2356هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کردسنگلاخ دهر را بر خویشتن هموار کرد
Газель 2363گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کردگرد تهمت چاک پیراهن زرویش پاک کرد
Газель 2368سیل اشک من بساط سبزه را پامال کردگوشمال ناله من بلبلان را لال کرد
Газель 2373شورش سودا مرا از قید تن آزاده کرداز سر خم خشت را آواره جوش باده کرد
Газель 2374هر که چون آب روان آیینه خود ساده کردسرو را چون بندگان در پیش خود استاده کرد
Газель 2378یاد باد آن بی حقیقت را که یاد ما نکردبر فلک شد دود آه ما و سر بالا نکرد
Газель 2400خون مردم را چون آب آن لعل میگون می خوردآب را نتوان چنین خوردن که او خون می خورد
Газель 2404از عرق آتش به جانم آن گل سیراب زدباز آن آیینه رو نقشی عجب بر آب زد
Газель 2405هر که پشت پای چون شبنم به آب و رنگ زددر حریم مهر تابان تکیه بر اورنگ زد
Газель 2407خاطر آزرده را سیر گلستان می گزدشور بلبل، خنده گل، بوی ریحان می گزد
Газель 2412بس که در زلف تو دلهای اسیران آب شدحلقه های زلف یکسر حلقه گرداب شد
Газель 2414دل ز پیکان در تن من بیضه فولاد شداین خراب آباد آخر آهنین بنیاد شد