Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چسان در بر کشم گستاخ چون پیراهن اندامش؟که رنگ ازبوسه خورشید می بازد لب بامش
Газель 4949بلا جویی که من دارم نظر برچشم فنانشخطر دارد ترنج آفتاب از تیر مژگانش
Газель 4950چگونه جان برد صید از کمین چشم فتانش؟که گیراتر بود از خون ناحق تیغ مژگانش
Газель 4954به جوش آرد شراب شوق را رخسار گلگونشگریبان می درد خمیازه از لبهای میگونش
Газель 4963به وحشت دل کجاگردد خلاص ازچشم شهلایش ؟که آهو چشم قربانی شد ازمژگان گیرایش
Газель 4970برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتشورنه در چشم خلیل است گلستان آتش
Газель 4981کم نگردید ز خط خوبی روز افزونشسبز درسبز شد از خط رخ گندم گونش
Газель 4983ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوشعالم خاک هم از سایه بالای تو خوش
Газель 4986سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایشقمری ازشهپر خود اره نهد برپایش
Газель 5004خوشا سری که سرگشتگی رهانندشبه کرسی از سرزانوی خود نشانندش
Газель 5006نشد ز سیلی خط چشم مست، هشیارشدگر که می کند از خواب ناز بیدارش
Газель 5009مگر ز موج شراب است رشته سازش؟که می دود به رگ و پی چو روح آوازش
Газель 5020چراغ عشق نمی گردد از لحد خاموشکی آتش جگر سنگ می شود خاموش؟
Газель 5023رود چگونه به این ضعف کار من از پیش ؟که من به پای نسیم سحر روم ازخویش
Газель 5029چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویشسرآمدی ز نکویان به زلف و کاکل خویش
Газель 5036چون سرو در مقام رضا پایدار باشآزاده ز انقلاب خزان و بهار باش
Газель 5041ساقی ز میکشان خبری می گرفته باشاز خویش رفتگان خبری می گرفته باش
Газель 5044تسلیم در کشاکش اهل زمانه باشهرکس کمان طعن کند زه،نشانه باش
Газель 5049هردل که داغدار شود از نظاره اشپهلو به آفتاب زند هر ستاره اش
Газель 5050حسن تو باده ای است که شرم است شیشه اشخال تو دانه ای است که دام است ریشه اش
Газель 5057شوخی که جلوه گاه بود دیده منشچون طفل اشک، روی توان دید درتنش
Газель 5061درخون نشستم از نفس مشکبار خویشچون نافه عقده ای نگشودم زکار خویش
Газель 5066چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویشمحضر مکن درست به خون حلال خویش
Газель 5070از بیقراری دل اندوهگین خویشخجلت کشم همیشه ز پهلونشین خویش
Газель 5074حسن توغافل است ز قدر و بهای خویشآیینه راخبر نبود از صفای خویش
Газель 5075رستم کسی بود که برآید به خوی خویشدر وقت احتیاج بگیرد گلوی خویش
Газель 5077از صحبت افسرده روانان به حذر باشجویای جگر سوختگان همچو شرر باش
Газель 5086جز چشم توای شوخ جانهاست فدایشبیمار ندیدم که توان مرد برایش
Газель 5090سخن تانگردد چو موی میانشمحال است آید برون ازدهانش
Газель 5091که یابد رهایی ز دام نگاهش ؟که یک حلقه اوست چشم سیاهش