Aşıq Ələsgər: Aşıq poeziyası
Aşiq olan eşqə düşər, dərd çəkər,Mənim kimi dərdi yüz olmaz, olmaz.
OlmuşamƏləstü bürəbbüküm qalu bəladanMərdin mövlasına nökər olmuşam.
OynamasınHər yetən gözələ “gözəl” demərəm,Gözəldə gərəkdi işvə-naz ola.
ÖldürürDərdim çoxdu, dindirməyin, həzarat!Məni bir alagöz ceyran öldürür.
Peyğəmbərin meracıAşıqlar qövlilə, arifü aqil,Dörd dəfə peyğəmbər meraca getdi.
Pənc Ali-Əbaİbtida "əlif"dən dərsim almışam,Ələst aləmində demişəm "bəli".
SalamatdıPasibanı oldum dost irahının,Soruşdum, öyrəndim, yar salamatdı.
Sana qurbanBir sözüm var sana pünhan deməli,Qayıl olsan, deyim, gül sana qurban.
Sarı köynəkCilvələnib, nə qarşımda durubsan,Canım sana qurban, ay sarı köynək!
SeçilmişXublar məclisinə güzar eylədim,Gördüm gözəllərin xası seçilmiş.
Sənəm, gəlSəni gördüm, əl götürdüm dünyadan,Yaşıllı, zərbablı, allı Sənəm, gəl!
SənsənYüz iyirmi dörd min nəbi gəlibdi,Cəmi ənbiyanın ədədi sənsən.
ŞəvəkardaSalmısan sinəmə eşqin közünü,Bu yanan könlümü al Şəvəkarda.
ŞirindiBir gözəl görmüşəm Çayqılışlıda,Boy-büsatı, hər növrağı şirindi.
TelliŞahmar zülflərini görəndən bəri,Dərdim artıb, dönüb ümmana, Telli!
TöküldüBir dili qurumuş “kaf”, “lam”, “sad” dedi,Yandı, ürəyimin yağı töküldü.
ÜrəyimdəA bimürvət, nainsafın balası,Mən səni seçmişdim sağ ürəyimdə.
Üzün bürüməA bimürvət, həsrətini çəkməkdənYetişmişəm cana, üzün bürümə!
VardırRişeyi-nübüvvət, nəsli-əlayaƏysik qulun ərzi-salamı vardır.
VarıymışNələr gördüm, gəşt elədim dünyanı,Hər bir işin qeylü-qalı varıymış.
Ya ƏliSidq ilə tutmuşam, çağırram səni,Xeybərin qalasın alan, ya Əli!
YaxşıdıGəşt elədim, bu dünyanı dolandım,Kəlbəcərin xeyir-şəri yaxşıdı.
YaxşıdıArif olan, gəlin sizə söyləyim,İyid sözü mərd-mərdana yaxşıdı.
Yaxşı hörmət ilə, təmiz ad iləYaxşı hörmət ilə, təmiz ad iləMən dolandım bu Qafqazın elini.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.