Aşıq Ələsgər: Aşıq poeziyası
Arif olan insafından keçməsin,Mən fağırı qəm ataşı yandırır.
Yaşıldı, yaşılAddadı zimistan, gəldi nobahar,Şamamanın tağı yaşıldı, yaşıl.
Yavaş getBəzənib, qurşanıb seyrə çıxan yar,Ala gözlü Səhnəbanım, yavaş get!
YazıqO qəmli könlünü, müşkül halınıDüşünən də yazıq, bilən də yazıq!
YaylaqKönlüm qaranquştək uçub qoynuna,Gəzir hər yamacı, hər yalı, yaylaq!
YetmədiÖmrüm ah-vay ilə keçdi dünyada,Həsrət qaldım, əlim yara yetmədi.
A yara məndənMüxənnət, seyraqub, xainü xəbisNə yaman qandırıb a yara məndən.
Ayağa qarqarVar olsun Qarabağ, əcəb səfadı,Başa Xaçın axar, ayağa – Qarqar.
Ay ana, anaQarlı dağlar gəldi düşdü araya,Qalmışam qürbətdə ay ana, ana!
Ay sinə, sinəİbtida "əlif"dən dərsimi aldım,Oxudum yetişdim ay "sin"ə, "sin"ə.
Ayə məndədiAhəngər deyiləm, naşı bəzirgan,Gözüm dürdanədə, a yəməndədi.
A yüzə tək-təkO sərxoş yerişin, o sallanışınYetirdi dərdimi a yüzə tək-tək.
Ay üzə, üzəAy nazənin, dərdin mənim canımıAz qalıb incəldə ay üzə, üzə.
Başa-başA bimürvət, həsrətini çəkməkdənİllər ilə xəstə düşdüm başa-baş.
Biri "sin"İsmin üç hərifdi, ay çeşmi-xumar;Biri "mim"di, biri "nun"du, biri – "sin".
Bu dala, baxSağ dəstində qızıl şanə sevdiyimDarar, zülfün tökər bu dala, bax, bax!
Dağıt "əmmə"ni"Əlif"in hökmüylə, "cim" fərmanıylaAra kəlmə-kəlmə, dağıt "əmmə"ni.
Dal dalaGözəllər sultanı, mələklər şahı,Şahmar zülfün nə tökübsən dal dala!
De bir üz, bir üzSəndən ötrü ömrüm barın becərdim,Mübarək dəstinlə de bir üz, bir üz!
Ha bular, bularSəba dost zülfünə şanə çəkəndə,Yayılar gərdənə ha bular, bular.
Ha lala çıxarAddadı zimistan, gəldi nobahar,İnşallah, dağlarda ha lala çıxar.
Həmayıl eyləŞahmar zülfün bədnəzərdən daldala,Çinlə gərdənində həmayıl eylə!
Narın üzKönül, sən ki düşdün eşqin bəhrinə,Narın çalxan, narın silkin, narın üz.
Nədi adıŞəriətlə təriqəti seçənlər,Təriqətlə həqiqətin nədi adı?
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.