Miskin Abdal: Aşıq poeziyası
Dostu-mehribanım, yetiş dadıma,Səndən qeyri yox imdadım, ağlaram.
AğlaramSultanlar əyləşdi nərgiz taxtında,Aralığa Şəmşir endi, ağlaram!
Ağrı dağıQüdrətdən yaradıf yaradan səni,Məğrur dayanıfsan sən, Ağrı dağı.
Bundan sənə nəAləmi palçıqdan yaradıb, yapdm,Yapıb da neylərsən, bundan sənə nə?
Əlif-LamTəmiz əkilmişəm, pak doğulmuşam,Atadan-anadan lütfi-halalam.
DağlarMəğribdən məşriqə səf çəkib durub,Qüdrətdən çatıbdı baş-başa dağlar.
DağlarınAdəmdən cavandı, Nurdan qocadı,Bir sirdi, bilinməz yaşı dağların.
Dolanar"Şişpilləkən" dağların şah dağıdır,Maralları neçə başı dolanar,
DönərmiQadir Allah, əlim əldən uzaqdı,Yazıq könlüm görən indi dinərmi?
GedərGuşə-guşə yanıb nara yaxıldım,Cismim od atəşə qalanıb gedər.
Gedəsiyəm mənBaşına döndüyüm gül üzlü ana,Butamın dalınca gedəsiyəm mən.
Qaldıİnsan oğlu, qeybət etdin yoldaşdan,Kəsdin haqq-salamı, harası qaldı?
QaldıBahar vaxtı yol başdadım Təbrizə,Günüm qaldı, ayım qaldı, il qaldı.
QocaldımYaman yerdə yoxlayıb məni,Hey desəm də qocalmaram, qocaldım,
MəniƏhdinən, səmədən həyya layəmud,Tut dəstimdən, yetir dür üstə məni.
NökərəmQadir Allah qismət etdi cəfanı,Gecə-gündüz qəm kotanı çəkərəm,
OlmazSultanım fərmanı, paşa qəzəbi...Paşam, mürvət eylə, belə kar olmaz.
PiriydiAsta gedən bu gözəllər sultanı,Yerişindən məlum olur Hürüdü.
Ya ƏliƏləstü-Rəbbi cəm xitab olanda,Xub qailəm o adma, ya Əli.
UnutmaAşıq, gəşt eləyib ağır elləri,El içində namus, arı unutma.
El ataYaz olanda büsatıdı dağların,Ətəyində yer eliyər elata.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.