Şair Məmmədhüseyn: Aşıq poeziyası
Beymürvət kəslərin olmaz kölgəsi,Vəfalı dost, dost oduna qalanar.
QalandıGülsən də üzümə sən indən belə,Qəlbimə vurduğun yara qalandı.
OddadıBənd oldum bir sərviboyun hüsnünə,Qatıb atəşinə məni oddadı.
Pəh-pəh-pəhSəmaya boylandım pərimi gördüm,Baxdım da bəyəndim, dedim pəh-pəh-pəh.
Sərə-sərimiMən qurban eylərəm, “uf” da demədən,Mətləblər anlayan sərə, sərimi.
Var istə məndənDedim gir qəlbimə, düz ilqar ara,Demədim əl çirki, var istə məndən.
YaxşıdırTəşrif qılıb bir məclisə varanda,Yaxşı əyləş, yaxşı otur, yaxşı dur.
Yan-yanaDara zülfün, hör hörüyün, at dala,Düzülsün gərdəndə qoşa, yan-yana.
Yar alan könülQəm-qüssədən uzaq olur həmişə,Qəlbini nazənin yar alan könül.
Yar andıCan bir olub oynayasan, güləsən,O gündən ki, əhdü-peyman yarandı.
Yara canımıQınamayın, ilqar, iman yolunda,Mən qurban demişəm yara canımı.
YaralanandaNecə tab gətirsin belə ağrıya,Könlü sınan aşiq, yaralananda.
YarasaBir kəlmə sözümdən nə tez incidin,Gəl apar ömrümü sənə yarasa.
YarımaMən qurban eylərəm şair qəlbimi,Məni qıyqacıdan süzən yarıma.
Yasinə bağlarSin Allahdı, sin göndərdi, sin kəlam,Sin püşü gətirmiş Yasinə bağlar.
Yaşa yarCavan ömrüm bada gedir əlindən,İnsaf eylə gözdən axan yaşa, yar.
YazandaAtmaya mürvəti, insaf eyləyə,Nainsaf olmaya yazı yazan da.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.