Qəzəl 1154

مردمی در طینت اهل جهان کم مانده استصورت بی معنیی بر جا ز آدم مانده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 118

غوطه در گُل داده بود اندیشهٔ دنیا مرانالهٔ نی شد دلیلِ عالمِ بالا مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1180

گردش گردون به چشمم گردش پیمانه استعالم از کیفیت حسن تو یک میخانه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1196

عمر شمع صبح و لطف بی بقای او یکی استعهد گل در زود رفتن با وفای او یکی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1199

چشمم از خواب پریشان، چشمه پر سنبلی استاز دل صد پاره هر مژگان من شاخ گلی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1200

هر زمان در شهر بند عقل، سور و ماتمی استجز جهان عشق نبود گر جهان بی غمی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1210

خط مشکین تو نقش تازه ای بر کار بستمصحف روی ترا شیرازه از زنار بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1216

تا فشاندم دست بر دنیا جهان آمد به دستاز سبکدستی مرا رطل گران آمد به دست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1234

توبه نتوان کرد از می تا شراب ناب هستاز تیمم دست باید شست هر جا آب هست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1244

شمع فانوس خیال آسمان پیداست کیستشعله جواله این دودمان پیداست کیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1251

عالم اسباب غیر از پرده های خواب نیستدیده بیدار دل بر عالم اسباب نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1252

عشق خالص را تلاش دیدن محبوب نیستچون شود درد طلب کامل، کم از مطلوب نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1282

حاصل دنیای فانی جز غم و تشویش نیستمد عمر جاودانش آه حسرت بیش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1285

روزگار زندگی نقش بر آبی بیش نیستموج را قسمت ز دریا پیچ و تابی بیش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1302

خال محتاج کمند زلف عنبرفام نیستدانه چون افتاد گیرا، احتیاج دام نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1328

لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشتموج دریا دیده را نتوان به ساحل بازداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1331

از پر سیمرغ اگر دست حمایت زال داشتاز غم عالم مرا هم عشق فارغبال داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1341

حاصلی غیر از تهیدستی دل روشن نداشتشمع با آن منزلت هرگز دو پیراهن نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1343

زان کمان ابرو سر تسلیم پیچاندن نداشترو به مرگ از قبله آن تیغ گرداندن نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1347

در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشتبی توقف می تواند از سر دنیا گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1361

روزگار ما به غفلت از تن آسانی گذشتعمر ما چون چشم قربانی به حیرانی گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1369

تا به فکر خود فتادم روزگار از دست رفتتا شدم از کار واقف، وقت کار از دست رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1373

هر که عبرت حاصل از اوضاع دنیا کرد و رفتیوسف خود را درین بازار پیدا کرد و رفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1386

حیف خود با آه گرم از آسمان باید گرفتآتشی تا هست زور این کمان باید گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.