Pərakəndə şeir 486

هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاصهر که بیرون رفت از عالم، ز عالم شد خلاص

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 532

حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهممرغی نیم که بیضه درین آشیان نهم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 573

با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 607

عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 644

با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 678

عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 7

پادشاهی و جوانی سد راه او نشدکرد چون ادهم ز ملک عالم فانی کنار

Saib TəbriziQəsidə9 dəq
Qəsidə 10

منت ایزد را که با اقبال و دولت همعنانروی در برج شرف آورد خورشید جهان

Saib TəbriziQəsidə7 dəq
Qəsidə 32

خدایا شاه ما را صحت کامل کرامت کنبه غیر از درد دین از دردها او را حمایت کن

Saib TəbriziQəsidə2 dəq
Qəzəl 5

شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدااین کباب تر به خون دل شد از اخگر جدا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 20

از جهان تا رشته‌تابی دسترس باشد تراهر سر خاری درین وادی عسس باشد ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 22

رتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ تو راشوخی چشمِ غزالان است زِهگیر تو را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 24

سخت می‌خواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو راهر قدر افشرده‌ای دل را، بیفشارم تو را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 41

Bir uşaqtək özünü torpağa heç sürtmək olar?Palçıq ilə günəşin çöhrəsini örtmək olar?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 70

شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز رابوی این ریحان گران‌تر کرد خوابِ ناز را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 74

نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس رانبضِ من بندِ زبان گردید جالینوس را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 95

Ustad bir saqi istər hər dəm şərabı eşqin,Od istər, atəş istər ancaq kəbabı eşqin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1006

گردش پرگار ما را حلقه مویی بس استمرکز سرگشتگی ها خال دلجویی بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1016

هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ استنرگس بیمار از ناز مسیحا فارغ است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1025

با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1052

هستی دنیای فانی انتظار مردن استترک هستی ز انتظار نیستی وارستن است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1059

مرهم تیغ تغافل خون خود را خوردن استبخیه این زخم، دندان بر جگر افشردن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1062

Kim tapırsa haqqı, o, hər qətrədə dərya tapar,Kim özün duysa, bilər dəryada min-min qətrə var.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1142

خضر را گر سبز آب زندگانی کرده استعالمی را زنده دل آن یار جانی کرده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.