Düşüncəli
آن سیه چهره که خلقی نگرانند او راخوبرویان جهان بنده به جانند او را
Qəzəl 94عالمی را دشمنی با من ز بهر روی تستلیکن از دشمن نمیترسم، که میلم سوی تست
Rübai 119دیگر ز شراب شوق مستی، ای دلو آن توبه که داشتی شکستی، ای دل
Rübai 159ای چرخ ز مهر زیر میغت بردهگیتی به ستم اجل، به تیغت برده
Qəzəl 134عشرت خلوت و دیدار عزیزان شاهیستوین نداند، مگر آن دل که درو آگاهیست
Qəzəl 136گو: هر که در جهان به تماشا روید و گشتما را بس این قدر که: به ما دوست بر گذشت
Qəzəl 179شاهد من در جهان نظیر نداردبوی سر زلف او عبیر ندارد
Qəzəl 201ای سنگدل، به حق وفا کز وفا مگردعهدی بکن به وصل و از آن عهد وا مگرد
Qəzəl 221با زلف او مردانگی باد صبا را میرسدوز روی او دیوانگی زلف دو تا را میرسد
Qəzəl 313جماعتی که مرا توبه کار میخوانندز عشق توبه بکردم، بگوی: تا دانند
Qəzəl 417در وفا داری نکردی آنچه میگفتی تو نیزتا به نوک ناوک هجران دلم سفتی تو نیز
Qəzəl 418در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کسهر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس
Qəzəl 419بیا، که صفهٔ ما بوریای میکده بسبه خورخانه نسیم هوای میکده بس
Qəzəl 451ما به ابد میبریم عشق ترا از ازلدر همه عالم که دید عشق چنین بیخلل؟
Qəzəl 491دگر رخت ازین خانه بر در نهادمدگر خاک آن کوچه بر سر نهادم
Qəzəl 505دی ره میخانه باز یافته بودمکار طرب را بساز یافته بودم
Qəzəl 510عمریست تا ز دست غمت جامه میدرمدستم بگیر، تا مگر از عمر برخورم
Qəzəl 528نگشتی روز من تیره، ندانستی کسی رازماگر دردت رها کردی که من درمان خود سازم
Qəzəl 621تا ندانی ز جسم و جان مردنپیش آن رخ کجا توان مردن؟
Qəzəl 637هر شب ز عشق روی تو این چشم لعبت باز مندر خون نشیند، تا کند چون روز روشن راز من
Qəzəl 641نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟چه کردم که گشتهای جهان از جهان من
Qəzəl 648ای مکان تو از مکان بیرونسر امرت ز کن فکان بیرون
Qəzəl 657من از مادری زادم که پارم پدر بود اوشدم خاک آن پایی کزین پیش سر بود او
Qəzəl 660گر سوی من چنین نگرد چشم مست توسر در جهان نهم به غریبی ز دست تو
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.