Qəzəl 1396

عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفتخون خود را ازان لب شکرشکن خواهم گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مراصد بدخشان اشکِ خونین در کنار آید مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1444

Tikan üstə oturam, xoşdu, nə ki, nadan ilə,İldırım olmasa, göylər qaralar tufan ilə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1458

سنگ در دیده ارباب بصیرت گهرستخاک در پله میزان قناعت شکرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1494

نمک عشق در آب و گل درویشان استحاصل روی زمین در دل درویشان است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1510

چشم بیدار چراغی است که در منزل اوستدل بیتاب سپندی است که در محفل اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1511

چشم پر خون، صدف گوهر یکدانه اوستدل هر کس که شود زیر و زبر خانه اوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1515

هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوستهر که در حلقه ذکر تو بود خاتم ازوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 154

بی زبانی پرده داری می کند راز مرامی دهد خاموشی من سرمه غماز مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1560

نفس باد بهاران چمن آرای خوشی استسایه ابر عجب دام تماشای خوشی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1598

در قناعت لب خشک و مژه پر نم نیستعالمی هست درین گوشه که در عالم نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1609

برگ عیش چمن ای غنچه دهان اینهمه نیستدولت ابر بهار گذران اینهمه نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1619

از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشتنتوان پنبه چنین از سر مینا برداشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1621

سرو بالای تو از آب روانی برداشتکوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1630

از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشتآفرین باد به پروانه که مردانه گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1632

این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1634

Hər kimin fikri qəvi oldu, o, hikmət tapdı,Kim ki, söykəndi qara torpağa, qüvvət tapdı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1641

بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفتآخر این آینه خوش صیقلی از رنگ گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1643

هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفترفت از دست و رگ خواب فراغت نگرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1653

اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داریبهشت و طوبی و حوران خوش لقا اینجاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1659

پرستشی که مدام است می پرستی ماستشبی که صبح ندارد سیاه مستی ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1660

ترا که عالم آیینه عالم آب استچه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1668

نشاط عالم بی اعتبار درگردستچو برق، خوشدلی روزگار در گردست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 170

سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.