Qəzəl 307

عاشق کسی بود که چو عشقش ندی کنداول قدم ز روی وفا جان فدی کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 308

ترک ستم پرست من ترک جفا نمی‌کندعهد به سر نمی‌برد، وعده وفا نمی‌کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 309

صبری کنیم تا ستم او چه می‌کند؟با این دل شکسته غم او چه می‌کند؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 310

دلدار دل ببرد و زما پرده می‌کندما را ز هجر خویشتن آزرده می‌کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 311

نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟هر دم ز عشق ناله بسانی همی کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 314

قلندران تهی سر کلاه دارانندبه ترک یار بگفتند و بردبارانند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 315

در بند غم عشق تو بسیار کسانندتنها نه منم خود، که درین غصه بسانند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 316

خوبرویان جفا پیشه وفا نیز کنندبه کسان درد فرستند و دوا نیز کنند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 317

گر نقش روی خوب تو بر منظری کننداو را چو قبله کعبهٔ هر کشوری کنند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 318

مردم شهرم به می‌خوردن ملامت می‌کنندساقیا، می ده، بهل، کایشان قیامت می‌کنند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 320

چون دو زلفش سر بر آن رخسار گلگون می‌نهندآه و اشک من سر اندر کوه و هامون می‌نهند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 322

آنرا که چون تو لاله رخی در سرا بودمیلش به دیدن گل و سوسن چرا بود؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 323

دل از فراق شما دردمند خواهد بودزمان هجر ندانم که چند خواهد بود؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 324

همیشه تا تن من برقرار خواهد بودبه کوی عشق دلم را گذار خواهد بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 325

تا کی از هجر تو بی‌خواب و خورم باید بود؟به تو مشغول وز خود بی‌خبرم باید بود؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 326

دوشم از وصل کار چون زر بودتا به روز آن نگار در بر بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 327

نازنینا، حسن و خوبی با وفا بهتر بودگر وفا ورزی بهر حالی ترا بهتر بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 328

آن روز کو که روی غم اندر زوال بود؟با او مرا به بوسه جواب و سؤال بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 330

تو را که گفت که من بی‌تو می‌توانم بودکه مرگ بادا گر بی‌تو زنده دانم بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 332

سر دردم بر طبیب آسان نبودگفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 335

دوش بی‌روی تو باغ عیش را آبی نبودمرغ و ماهی خواب کردند و مرا خوابی نبود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 338

هر که با عارض زیبای تو خو کرده بودگر دمی با تو برآرد نه نکو کرده بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 339

به سر زلف سیه دوش گره برزده بودخلق را آتش سوزنده به دل در زده بود

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 340

خسروم با لب شیرین به شکار آمده بوداز پی کشتن فرهاد به غار آمده بود

Əvhədi Marağalı1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.