Qəzəl 312

مرو چون غافلان ای طالب منزل به خواب اینجاکه نعل از ماه نو دارد در آتش آفتاب اینجا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3126

گلستان ارم جز عارض جانان نمی باشدپریزادی بغیر از چشم خوش مژگان نمی باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3129

سخن را از خموشی پرده بر رو گر دهن پوشددهان تنگ آن شیرین تکلم را سخن پوشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3143

به عنوانی از ان لب خط جان پرور برون آمدکه بیتابانه آه از سینه کوثر برون آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3148

دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنهزکوه بیستون تردستی من سنگ گرداند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3150

زخود بیگانگی را آشنایی عشق می داندبه خود مشغول بودن را جدایی عشق می ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3155

بهار عارض او را به سامان کس نمی داندبغیر از رنگ و بویی زین گلستان کس نمی داند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3160

اگر ته جرعه خود یار بر خاک من افشاندغبار من ز استغنا به گوهر دامن افشاند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3161

که در عیش و طرب پیوسته در دار فنا ماند؟کدامین دست را دیدی که دایم در حنا ماند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3162

نگردد زهر سبز آنجا که تریاق از زمین رویددر آن کشور که باشد غمگساری غم کجا ماند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3168

ز دل در سینه غیر از آه غم‌پرور نمی‌ماندکه جز خاک سیه از عود در مجمر نمی‌ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3169

سخن پوشیده در لعل لب جانان نمی‌مانداگرچه در عدم باشد سخن پنهان نمی‌ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3171

دهان تنگ آن شیرین پسر پنهان نمی ماندندارد گرچه اصلی این خبر پنهان نمی ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3172

سر شوریده را فکر سرانجامی نمی ماندچو عشق آمد دگر اندیشه خامی نمی ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3178

زحیرت عاشق از نظاره اغیار گل چیندکه بلبل مست چون شد از در و دیوار گل چیند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3183

به بی برگی قناعت می کنم تا نوبهار آیدبه زخم خار دارم صبر تا گل در کنار آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3186

کجا از هر مقلد کار ارباب بیان آید؟نیاید از ده انگشت آنچه تنها از زبان آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3187

به مهر و مه کجا از مغز ما سودا برون آید؟می روشن مگر از مشرق مینا برون آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3190

ز قید جسم جانهای عزیز آسان برون آیدبه خوابی یوسف بی جرم از زندان برون آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3191

اگر طوفان زچشم خونفشان من برون آیدکجا از عهده خواب گران من برون آید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3192

گر از نظاره خورشید در چشم آب می‌آیدز روی لاله‌رنگش در نظر خوناب می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3194

به گوشم ناله اغیار دردآلود می آیددرین محفل زچوب بید بوی عود می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3195

غم عالم به دل از دیده خونبار می‌آیدبه این گلشن خزان از رخنه دیوار می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3197

درین صحرا که یارب از پی نخجیر می‌آید؟که آهو بی‌محابا در پناه شیر می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.