Eşq
هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبردوقت رفتن ز گلستان لب خندان نبرد
Qəzəl 3333جان کس از دیدن آن سیب زنخدان نبرداین ترنجی است که بر هر که خورد جان نبرد
Qəzəl 3335زخم عشاق محال است ز خنجر گذردچه خیال است که مخمور ز ساغر گذرد؟
Qəzəl 334نمی گردد کف بی مغز مانع سیر دریا راسفیدی جامه احرام باشد دیده ما را
Qəzəl 3341Bu gözəl gün də keçər, dərd keçər, qəm də keçər,Həyatın şadlığı da, hətta bu matəm də keçər.
Qəzəl 3344غنچه راز مرا آه به ناخن وا کردخنده چاک، گریبان مرا رسوا کرد
Qəzəl 3349دل چون آینه را تار نمی باید کردپشت بر دولت دیدار نمی باید کرد
Qəzəl 3353رخنه هایی که مرا در جگر آن مژگان کردزرهی نیست که بتوان به قبا پنهان کرد
Qəzəl 3354حسن روزی که صف آرایی آن مژگان کردصف محشر علم شهرت خود پنهان کرد
Qəzəl 3355از تپش منع دل بی سر و پا نتوان کردمنع بیطاقتی قبله نما نتوان کرد
Qəzəl 3361سیل را در نظر آور که به ویرانه چه کردتا بدانی به من آن جلوه مستانه چه کرد
Qəzəl 3363آن که منع من مخمور ز صهبا میکردلب میگون تو را کاش تماشا میکرد
Qəzəl 3366حسن آن روز که آیینه مصفا میکردعشق در پرده زنگار تماشا میکرد
Qəzəl 3368خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کردز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد
Qəzəl 3372Hanı bizdə elə can, zülfi-pərişana dözə,Ümidim yoxdu, ürək bir də bu hicrana dözə.
Qəzəl 3376اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیردجگر تشنه خورشید به کوثر گیرد
Qəzəl 3377چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟
Qəzəl 3379تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد
Qəzəl 338اگر غفلت نهان در سنگ خارا میکند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا میکند ما را
Qəzəl 3381قدم از صدق درین مرحله می باید زدمی لعل از قدح آبله می باید زد
Qəzəl 3382عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد
Qəzəl 3385آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد
Qəzəl 3387عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد
Qəzəl 3389باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.