Qəzəl 3718

جواب نامه ما را صبا نمی آردبه چشم، کاغذی از توتیا نمی آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3719

چنان کز آن لب خامش عتاب می باردز آرمیدن ما اضطراب می بارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3720

طراوتی که ز رخسار یار می باردکجا ز ابر به چندین بهار می بارد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3723

کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟ترا کسی که ندارد چه آشنا دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3726

غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3730

هنوز نرگس او مستی ازل داردهنوز ملک دل از غمزه اش خلل دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 374

به مژگان خارخار از سینه می رویاند آتش رابه یاقوت لب از رخ رنگ می گرداند آتش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3745

Sübh çağı mey kuzədə dalğalanıb gəldi dilə,Sanki bülbüldü, səhər vaxtı qoşur nəğmə gülə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3753

ز بیم خار خورد در لباس دایم خونچو گل کسی که درین باغ دامنی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3754

عذار نوخط دلدار دیدنی داردگلی که می رود از دست چیدنی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3755

قدم به چشم من خاکسار نگذاردز ناز پا به زمین آن نگار نگذارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3759

ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان بردمرا به رنجش بیجا ز جای نتوان برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 376

به عزم صید چین سازد چو زلف صیدبندش رارم آهو به استقبال می آید کمندش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3760

تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3765

ترا چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟که روزگار تو در خواب ناز می‌گذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3766

ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3768

ز خط صفای دگر روی یار پیدا کردز داغ، حسن دگر لاله زار پیدا کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3769

قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟سفینه با دل دریا چه می تواند کرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3770

به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟نمک به شور قیامت چه می تواند کرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3776

ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کردنهفته در جگر سنگ چون شرارم کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 378

ز دست یکدگر شکرلبان گیرند سنگش راز شیرینی به حلوا احتیاجی نیست جنگش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3782

تلاش بیخبری با شعور نتوان کردسفر ز خود به پر و بال مور نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3784

مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟به حرف و صوت اگر شوقم اکتفا می کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3788

ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گردبنای صبر و شکیب و قرار رفت به گرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.