Eşq
دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد
Qəzəl 3876دلم بجا زتماشای دلنوازآمدشکار وحشیی از دام جست وباز آمد
Qəzəl 3877نه هرکه خواجه شود بنده پروری داندنه هرکه گردنی افراخت سروری داند
Qəzəl 388مهیا در دل تنگ است برگ عیش بلبل راز خود طرف کلاه غنچه بیرون آورد گل را
Qəzəl 3882چنان که حسن ترا هیچ کس نمیداندز عشق حال مرا هیچ کس نمیداند
Qəzəl 3885کمند زلف تو خود را به آفتاب رساندتوان به چرخ سرخودزپیچ وتاب رساند
Qəzəl 3891خزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند
Qəzəl 3897موحدان که به لیل ونهار ساخته اندبه یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند
Qəzəl 390اگر آزاده ای بگذار اسباب تجمل راکه بی برگی به سامان می کند کار توکل را
Qəzəl 3901سزد که خرده جان را کند نثار سپندکه یافت راه سخن در حریم یار سپند
Qəzəl 3902چه دیده است در آن آتشین عذار سپندکه بی ملاحظه جان را کند نثار سپند
Qəzəl 3910سمنبران که به لب آبدار چون گهرندبه چهره از جگر عاشقان برشته ترند
Qəzəl 3918چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند
Qəzəl 392درین گلشن نباشد نعل در آتش چسان گل را؟که دارد یاد، هر خاری در او صد کاروان گل را
Qəzəl 3923چه نعمتی است به من قرب آن دهن بخشندمرا چوخط به لب او ره سخن بخشند
Qəzəl 3925Aşiqin qanın içən dilbər əgər çəkmir əzab,Nəyə lazımdı ələ badə alıb içsə şərab.
Qəzəl 3929فغان چه با دل سنگین آن نگار کندخروش بحر به گوش صدف چه کار کند
Qəzəl 3932جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند
Qəzəl 3935Qara zülf ay üzünə düşsə, onu ram eləyər,O mənim gündüzümü döndərib axşam eləyər.
Qəzəl 3945Dinməyə qoymayalar ortada sözlər yayanı,Qələm hey ömrü boyu çəkmədi sözdən ziyanı?
Qəzəl 3947مرا همیشه دل از وصل یار می شکندسبوی من به لب جویبار می شکند
Qəzəl 3950سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند
Qəzəl 3953به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهندقبول داغ محبت به هر جگر ندهند
Qəzəl 3957ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بودنیازمندی ما را رواج خواهد بود
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.