Eşq
شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرسمی شوی دیوانه، از دامان آن صحرا مپرس
Qəzəl 4844داشت امروز رخ یار حجابی که مپرسزد به روی دل مدهوش گلابی که مپرس
Qəzəl 4845باز دارم به نظر خط غباری که مپرسسایه کرده است به من ابر بهاری که مپرس
Qəzəl 4848از ما حدیث زلف و رخ دلستان مپرسطوفان رسیده را ز کنار و میان مپرس
Qəzəl 4849از زلف کافر تو نجسته است هیچ کسقید فرنگ رانشکسته است هیچ کس
Qəzəl 4850از ناکسان وفا نشنیده است هیچ کسبوی گل از گیا نشنیده است هیچ کس
Qəzəl 4852بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟بی سبز خطان برگ ونوا را چه کندکس؟
Qəzəl 4853معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟این صندل هر دردسری را چه کند کس؟
Qəzəl 4856هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باشخواب شیرین پشه دارد درکمین بیدار باش
Qəzəl 4879هست چون دلبر به جا، دل گر نباشد گو مباشمدعا لیلی است محمل گر نباشد گو مباش
Qəzəl 4881خانه دنیا به سامان گر نباشد گو مباشنقش بر دیوار زندان گر نباشد گو مباش
Qəzəl 4882خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباشمور در ملک سلیمان گرنباشد گو مباش
Qəzəl 4885چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباشساعد سیمین چو باشد جام سیمین گو مباش
Qəzəl 489چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا
Qəzəl 4891رنگ می بازد زنام بوسه یاقوت لبشازاشارت آب می گردد هلال غبغبش
Qəzəl 4898هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون میآید از خاکسترش
Qəzəl 4902می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوشچون سبوخالی شد ازمی بار می گرددبه دوش
Qəzəl 4903پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش
Qəzəl 4906میکند جان درتن امید، لعل باده نوشروی آتشناک، خون بوسه می آرد به جوش
Qəzəl 4912کاش میدیدی به چشم عاشقان رخسار خویشتا دریغ از چشم خود میداشتی دیدار خویش
Qəzəl 4926Hanı məşşatədə cürət, bəzəsin hüsnü-azadı,Salıbdır boynuna xalxal, olubdur qumru ustadı.
Qəzəl 4933من و عشقی که دست چرخ را چنبرکند زورشگذارد درفلاخن کوه قاف عقل راشورش
Qəzəl 4937اگر صیدی برد جان از نگاه ناوک اندازشبه یک انداز آرد درکمند خویش آوازش
Qəzəl 4938ازان از دست نگذارد قدح چشم فسونسازشکه هر پیمانه چون آیینه آرد برسر نازش
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.