Eşq
نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجلکه خود حساب نمی گردد از حساب خجل
Qəzəl 5250نمی روم قدمی راه بی اشاره دلکه خضر راه نجات است استخاره دل
Qəzəl 5257مشو چو بیخبران غافل از نظاره گلکه یک دو صبح بود شوخی ستاره گل
Qəzəl 5258جدا ز دولت وصلش به گریه ام مشغولبه سبحه است سر و کار عامل معزول
Qəzəl 526آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مراکه تسلی به دو عالم نتوان کرد مرا
Qəzəl 5260دارم ز دست رفته عنانی ز دود دلچون زلف تاب داده سنانی ز دود دل
Qəzəl 5269از سرکشی و ناز ندارد سر ما گلسرپیش فکنده است به تقریب حیا گل
Qəzəl 527O qəddinin həsrəti salmış məni bəlaya.O zülfünün şövqündən bir yoldaşam səbaya
Qəzəl 5276عاشق صادق نمی دارد تمناهای خامتخم انجم در زمین صبح می سوزد تمام
Qəzəl 5278موبهمو دارم به خاطر خط جانان را تمامهیچ کس چون من ندارد حفظ قرآن را تمام
Qəzəl 528سبک از عقل به یک رطل گران کرد مراصحبت پیر خرابات جوان کرد مرا
Qəzəl 5280گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسستهاماز ره پنهان به آن روشنروان پیوستهام
Qəzəl 5286در نمود نقشها بیاختیار افتادهاممهره مومم به دست روزگار افتادهام
Qəzəl 5287Bircə köynək olmuşam mən yenə də yardan uzaq,İndi gör mən hardayam, eh, düşmüşəm hardan uzaq?
Qəzəl 5292سر چو دود از روزن اختر برون آورده امشعله شوخم سر از مجمر برون آورده ام
Qəzəl 5298این منم در دست زلف یار را پیچیدهامدر سخن آن شکرینگفتار را پیچیدهام
Qəzəl 5301آب حیوان من نهان در ظلمت شب دیده امنور بیداری همین در چشم کوکب دیده ام
Qəzəl 5304سالها گرد زمین چون آسمان گردیده امتا چنین صافی دل و روشن روان گردیده ام
Qəzəl 5305می دود اشک یتیمی بس که بر رخساره امسینه چون کشتی به دریامی زند گهواره ام
Qəzəl 5327از فروغ حسن گل درآشیان می سوختمماه گرم جلوه و من درکتان می سوختم
Qəzəl 533برسانید به خاک قدم یار مراکه رسانید به جان این دل بیمار مرا
Qəzəl 5338در غریبی گشت صرف نامجویی چون عقیقمشت خونی کز جگر گاه یمن برداشتم
Qəzəl 5340یاد ایامی که رو برروی جانان داشتمآبرویی همچو شبنم در گلستان داشتم
Qəzəl 5342یاد ایامی که پیش او وجودی داشتمدر حریم او ره گفت و شنودی داشتم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.