Eşq
ز پند ناصحان بی نمک پرشور شد گوشمازین بیهوده گویان خانه زنبور شد گوشم
Qəzəl 5569دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آراممنگین را در فلاخن می نهد بیتابی نامم
Qəzəl 5574ز رخسار که گل را در جگر خارست می دانمنسیم صبح از بوی که بیمارست می دانم
Qəzəl 5576شکوه حسن را از دورباش ناز می دانمعیار عشق را از لرزش آواز می دانم
Qəzəl 5577خط شبرنگ را خوشتر ز زلف و خال می دانممن این تقویم پارین را به از امسال می دانم
Qəzəl 558Şad elə laləyanaq, zülfü pərişanları sən,Nura qərq eylə ürəkdən o şəbistanları sən.
Qəzəl 5580چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانماگر گل از گریبانم دمد چیدن نمی دانم
Qəzəl 5581بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانمبیفشان زلف کافر کیش تا ایمان برافشانم
Qəzəl 5587ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینمگلی کز یار باید چیدن از اغیار می چینم
Qəzəl 5590دل پرخون از آن زلف شکارانداز میخواهمچه گستاخم که خون کبک از شهباز میخواهم
Qəzəl 5598اشک در دیده غم دیده نگیرد آرامدانه در تابه تفسیده نگیرد آرام
Qəzəl 5603تا نظر از گل رخسار تو برداشته اممژه دستی است که در پیش نظر داشته ام
Qəzəl 5607دست در دامن آن زلف معنبر زده امباز بر آتش خود دامن محشر زده ام
Qəzəl 5619مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردمتا نظر باز به روی مه کنعان کردم
Qəzəl 5621دست در دامن رنگین بهاری نزدمناخنی بر دل گلزار چو خاری نزدم
Qəzəl 5623چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟نخل مومین به هواداری اخگر بندم
Qəzəl 5625طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارمخیر از خانه در بسته تمنا دارم
Qəzəl 5627جگری تشنه تر از وادی محشر دارمدم آبی طمع از ساقی کوثر دارم
Qəzəl 5632کرده ام نذر که از دست سبو نگذارمجانب باده گلرنگ فرو نگذارم
Qəzəl 5634چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟چند از تشنه لبی سنگ در آب اندازم؟
Qəzəl 5637چند در دایره مردم عاقل باشم؟تخته مشق صد اندیشه باطل باشم
Qəzəl 5648چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنمهر چند انجام ندارد ز چه آغاز کنم؟
Qəzəl 5651چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟این زر قلب چه باشد که به کار تو کنم؟
Qəzəl 5661Zülfü afət, teli fitnə, o qara xalı bəla.Vay o gündən ki, bu kafirlər hələ əlbir ola.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.