Eşq
برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهمیک گل بوسه از آن کنج دهن می خواهم
Qəzəl 5668ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایمقابل منع نگاه در و دیوار نه ایم
Qəzəl 5669از غم زلف تو در دام بلا افتادیمچه هوا در سر ما بود و کجا افتادیم
Qəzəl 5682چند در پرده دل باده گلنار زنیمای خوش آن روز که می بر سر بازار زنیم
Qəzəl 5683دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیمبرسر ریگ روان خانه چه بنیاد کنیم
Qəzəl 5689ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویمیا به بانگ جرس قافله بیدار شویم
Qəzəl 5693گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمامبه شوره زار مرا صرف گشت آب تمام
Qəzəl 5697چو شانه مهر به لب با دو صد زبان زده امکه دست در کمر زلف دلستان زده ام
Qəzəl 5702ز بیغمی نه ز مطرب ترانه می طلبمبرای گریه چو طفلان بهانه می طلبم
Qəzəl 5706منم که از جگر لاله داغ می دزدمفروغ از گهر شب چراغ می دزدم
Qəzəl 5710به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندمچو طوطیان نبود چشم بر شکر خندم
Qəzəl 5724لب خموش و زبان گزیدهای دارمچو بوی گل نفس آرمیدهای دارم
Qəzəl 5726به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورمشکسته است نمکدان چرخ را شورم
Qəzəl 5731ز خال گوشه ابروی یار می ترسمازین ستاره دنباله دار می ترسم
Qəzəl 5739بس است روی دلی مشت استخوان مراز چشم شیر فتد برق در نیستانم
Qəzəl 5742منم که مصرف نقد نگاه می دانمبه روی خوب ندیدن گناه می دانم
Qəzəl 5746چگونه توبه ز می موسوم بهار کنممن آن نیم که پشیمانی اختیار کنم
Qəzəl 5747چه دست در خم آن زلف دلنواز کنمبه ناخنی که ندارم چه عقده باز کنم
Qəzəl 575به مجلسی که کشی از نقاب بند آنجاستاره سوخته ای نیست جز سپند آنجا
Qəzəl 5757کجاست جذبه عشقی که بر کنار رومبه گوشه ای بنشینم به فکر یار روم
Qəzəl 5758من آن نیم که به گلشن به اختیار روممگر زبیخبریها به بوی یار روم
Qəzəl 576به محفل تو که خاموش بود سپند آنجاکراست زهره که سازد صدا بلند آنجا؟
Qəzəl 5763پیام دوست ز باد بهار میشنومز چاک سینه گل بوی یار میشنوم
Qəzəl 5764شدند جمع دل و زلف از آشنایی همشکستگان جهانند مومیایی هم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.