Qəzəl 920

Bir ayna kimi vəslinə canan tələb eylə,Əvvəl evi tik, sonra da mehman tələb eylə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 925

روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دل‌های پُر غم را نواخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 927

دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوختشعله خون ها خورد تا این هیزم نمناک سوخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 929

کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریختیوسف گل پیرهن را در گریبان خار ریخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 930

باده تلخی که از بویش دل منصور ریختعشق آتشدست در مغز من پرشور ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 936

هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداستآهن پیوسته با آهن ربا، آهن رباست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 939

چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاستتیغ شد کند و سماع طایر بسمل بجاست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 941

تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟دل ز دعوی شد سیاه آیینه محشر کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 943

خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟آب را گر پا به گل رفته است بارانی کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 949

گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماستگر نباشد باغبان در باغ و بستان مفت ماست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 952

دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماستحلقه چشم غزالان حلقه زنجیر ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 960

درد بی درمان پیری منتهای دردهاستمغز پوچ و رنگ زردش کهربای دردهاست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 961

Ya gözün yanındadır xal, ya da yaqut dodağın,Harda olsa, çəkəcək aşiqə o sinə dağın.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 962

من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت استدوزخ ارباب معنی صحبت بی نسبت است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 964

حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 967

رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودستگر نمی در ساغر ما هست از جوی خودست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 968

حفظ دولت در پریشان کردن سیم و زرستمد احسان رشته شیرازه این دفترست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 970

عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟رشته این شمع بی پروا کمند صرصرست

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 977

عیب نادان در زمان خامشی گویاترستپسته بی مغز در لب بستگی رسواترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 980

از نسیم آن زلف مشک افشان سبک جولانترستاز صدف آن غنچه سیراب خوش دندانترست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 982

حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترستتنگنای شهر از دامان صحرا بهترست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 985

هر نقاب روی جانان را نقاب دیگرستهر حجابی را که طی کردی حجاب دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 987

در خم آن زلف دلها را سرود دیگرستشعله آواز را در شب نمود دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 989

مهر را در چشم تنگ ذره نور دیگرستبحر را در تنگنای قطره شور دیگرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.