Eşq
Bir ayna kimi vəslinə canan tələb eylə,Əvvəl evi tik, sonra da mehman tələb eylə.
Qəzəl 925روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دلهای پُر غم را نواخت
Qəzəl 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوختشعله خون ها خورد تا این هیزم نمناک سوخت
Qəzəl 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریختیوسف گل پیرهن را در گریبان خار ریخت
Qəzəl 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریختعشق آتشدست در مغز من پرشور ریخت
Qəzəl 936هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداستآهن پیوسته با آهن ربا، آهن رباست
Qəzəl 939چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاستتیغ شد کند و سماع طایر بسمل بجاست
Qəzəl 941تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟دل ز دعوی شد سیاه آیینه محشر کجاست؟
Qəzəl 943خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟آب را گر پا به گل رفته است بارانی کجاست؟
Qəzəl 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماستگر نباشد باغبان در باغ و بستان مفت ماست
Qəzəl 952دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماستحلقه چشم غزالان حلقه زنجیر ماست
Qəzəl 960درد بی درمان پیری منتهای دردهاستمغز پوچ و رنگ زردش کهربای دردهاست
Qəzəl 961Ya gözün yanındadır xal, ya da yaqut dodağın,Harda olsa, çəkəcək aşiqə o sinə dağın.
Qəzəl 962من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت استدوزخ ارباب معنی صحبت بی نسبت است
Qəzəl 964حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت است
Qəzəl 967رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودستگر نمی در ساغر ما هست از جوی خودست
Qəzəl 968حفظ دولت در پریشان کردن سیم و زرستمد احسان رشته شیرازه این دفترست
Qəzəl 970عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟رشته این شمع بی پروا کمند صرصرست
Qəzəl 977عیب نادان در زمان خامشی گویاترستپسته بی مغز در لب بستگی رسواترست
Qəzəl 980از نسیم آن زلف مشک افشان سبک جولانترستاز صدف آن غنچه سیراب خوش دندانترست
Qəzəl 982حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترستتنگنای شهر از دامان صحرا بهترست
Qəzəl 985هر نقاب روی جانان را نقاب دیگرستهر حجابی را که طی کردی حجاب دیگرست
Qəzəl 987در خم آن زلف دلها را سرود دیگرستشعله آواز را در شب نمود دیگرست
Qəzəl 989مهر را در چشم تنگ ذره نور دیگرستبحر را در تنگنای قطره شور دیگرست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.