Qəzəl 6922

حیف است حرف عشق ز ما نشنود کسیبوی گل از نسیم صبا نشنود کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6926

صائب ز طول بیش بود عرض راه تواز مستی این چنین که به هر سوی مایلی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6928

کوچکدلی است مایه تسخیر عالمیآفاق را گرفت سلیمان به خاتمی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 694

بادام تلخ نیست سزاوار قند رادر کار غیر چند کنی نوشخند را؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6941

پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟خون در دل نگاه برای چه می کنی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6946

دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهیدلدار را بود ز دل زار آگهی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6948

یک روز گل از یاسمن صبح نچیدیپستان سحر خشک شد از بس نمکیدی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6949

دستی به سر زلف خود از ناز کشیدیتا حلقه به گوش که دگر باز کشیدی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6951

دل آب کند برق جلالی که تو داریآیینه گدازست جمالی که تو داری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 696

عشق است غمگسار دل دردمند راآتش گره ز کار گشاید سپند را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6963

خرابم کرده چشم نیم مستیکه دارد همچو مژگان پیشدستی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6969

تجلی سنگ را نومید نگذاشتمترس از دورباش لن ترانی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6978

یا غمم را شمار بایستییا جهان غمگسار بایستی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 698

وادید کرده است به من تلخ، دید رادر رجعت است عادت اعداد، عید را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6984

تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟من هیچ نمی گویم، آخر تو روا داری؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6985

هر چند که مهر شرم بر درج دهن داریچون غنچه به زیر لب صد رنگ سخن داری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6988

حرف آن لب در میان افکنده‌ایشور محشر در جهان افکنده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6991

مرکز عیش است آن دهان که تو داریعمر دوباره است آن لبان که تو داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6995

دارد از خط گل رخسار تو فرمان خداییچون به فرمان خدا از همه کس دل نربایی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 705

Məstlik nişanı artıb üzündə dilnəvazın,Baharda artırar çün nigar da xabi-nazın.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 709

پوشیده گر به زلف کنی روی خویش راآخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 717

در گردش آورید می لعل فام رازین بیش خشک لب مپسندید جام را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 723

از آفتاب عشق نگردید رنگ منآتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 726

از گرد خط، فزود محبت به دل مراپای به خواب رفته فرو شد به گل مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.