Eşq
حیف است حرف عشق ز ما نشنود کسیبوی گل از نسیم صبا نشنود کسی
Qəzəl 6926صائب ز طول بیش بود عرض راه تواز مستی این چنین که به هر سوی مایلی
Qəzəl 6928کوچکدلی است مایه تسخیر عالمیآفاق را گرفت سلیمان به خاتمی
Qəzəl 694بادام تلخ نیست سزاوار قند رادر کار غیر چند کنی نوشخند را؟
Qəzəl 6941پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟خون در دل نگاه برای چه می کنی؟
Qəzəl 6946دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهیدلدار را بود ز دل زار آگهی
Qəzəl 6948یک روز گل از یاسمن صبح نچیدیپستان سحر خشک شد از بس نمکیدی
Qəzəl 6949دستی به سر زلف خود از ناز کشیدیتا حلقه به گوش که دگر باز کشیدی
Qəzəl 6951دل آب کند برق جلالی که تو داریآیینه گدازست جمالی که تو داری
Qəzəl 696عشق است غمگسار دل دردمند راآتش گره ز کار گشاید سپند را
Qəzəl 6963خرابم کرده چشم نیم مستیکه دارد همچو مژگان پیشدستی
Qəzəl 6969تجلی سنگ را نومید نگذاشتمترس از دورباش لن ترانی
Qəzəl 6978یا غمم را شمار بایستییا جهان غمگسار بایستی
Qəzəl 698وادید کرده است به من تلخ، دید رادر رجعت است عادت اعداد، عید را
Qəzəl 6984تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟من هیچ نمی گویم، آخر تو روا داری؟
Qəzəl 6985هر چند که مهر شرم بر درج دهن داریچون غنچه به زیر لب صد رنگ سخن داری
Qəzəl 6988حرف آن لب در میان افکندهایشور محشر در جهان افکندهای
Qəzəl 6991مرکز عیش است آن دهان که تو داریعمر دوباره است آن لبان که تو داری
Qəzəl 6995دارد از خط گل رخسار تو فرمان خداییچون به فرمان خدا از همه کس دل نربایی؟
Qəzəl 705Məstlik nişanı artıb üzündə dilnəvazın,Baharda artırar çün nigar da xabi-nazın.
Qəzəl 709پوشیده گر به زلف کنی روی خویش راآخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟
Qəzəl 717در گردش آورید می لعل فام رازین بیش خشک لب مپسندید جام را
Qəzəl 723از آفتاب عشق نگردید رنگ منآتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟
Qəzəl 726از گرد خط، فزود محبت به دل مراپای به خواب رفته فرو شد به گل مرا
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.