Qəzəl 6528

روزی که پسته دید لب همچو قند اوشد خنده زهر در دهن نیم خند او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6529

شد خط مشکبار عیان از عذار اوجوهرنما شد آینه بی غبار او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6530

خطت که رفت در بغل هاله ماه ازوپوشیده است کعبه پلاس سیاه ازو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6532

از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب توچندان که خاک اوست روان باد آب تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6533

چون سر زند ز مشرق زین آفتاب توصد شاخ گل پیاده رود در رکاب تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6539

تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه توشد سرمه گوشه گیر ز چشم سیاه تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6541

در خون نشست لاله ز چشم سیاه توگل گوشه گیر گشت ز طرف کلاه تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6542

مپسند پر ز داغ کنم از جفای توآن کیسه ها که دوخته ام بر وفای تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6549

از اهل حق اگر نظری یافتی بگوبی خون دل اگر گهری یافتی بگو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6553

Sən ey könül, dövran ilə biganə ol, biganə ol,Sev qəlbdən ol dilbəri, həmxanə ol, həmxanə ol.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6562

از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواهاختیار از گوی عاجز در خم چوگان مخواه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6563

تا ز خط پشت لب جان بخش جانان شد سیاهعالم روشن به چشم آب حیوان شد سیاه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6574

در دل من رشته آمال می گردد گرهزلف در این تنگنا چون خال می گردد گره

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6575

در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گرهسرو موزون از درختان بیشتر دارد گره

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 659

حدیث خام مجویید در رساله مابه مهر داغ رسیده است برگ لاله ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6592

خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواهنفس سرد ز کام و دهن شیر مخواه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6594

یارب آشفتگی زلف به دستارش دهچشم بیمار بگیر و دل بیمارش ده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6595

چه شبی بود که آن نرگس خواب آلودهدست در گردنم انداخت شراب آلوده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6600

چگونه زان گل رعنا دو چشم بردارم؟که هم بهار نگاه است و هم خزان نگاه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6603

به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6604

بر آن عذار نه زلف مشوش افتادهکه موج بر رخ صهبای بی غش افتاده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6609

به هر کجا که خوری باده تن به خواب مدهبنای خانه ناموس را به آب مده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 661

ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ماخمار صبح ندارد می شبانه ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6610

ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسهبه کام تلخی دشنام می دهد بوسه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.