Eşq
چشم مستانه تو آفت هشیاران استفتنه و عربده او همه با یاران است
Qəzəl 36شب دراز که مانند زلف یار من استچو زلف یار به دست است، کار کار من است
Qəzəl 37مرا دماغ ز بویت هنوز مشکین استدهان من به حدیث لب تو شیرین است
Qəzəl 38دوستی دامنت آسان نتوان داد ز دستجان شیرین منی جان نتوان داد ز دست
Qəzəl 39بیا بیا که ز هجر آمدم به جان ای دوستبیا که سیر شدم بی تو از جهان ای دوست
Qəzəl 40مرا تویی ز جهان آرزوی جان ای دوستحیات بهر تو خواهم در این جهان ای دوست
Qəzəl 41تورا چیزی ورای حسن و آن هستنپندارم نظیرت در جهان هست
Qəzəl 42ز جانان مهر و از ما جانفشانیستجواب مهربانان مهربانیست
Qəzəl 43از سوز دل مات همانا خبری نیستکاین ناله شبهای مرا خود سحری نیست
Qəzəl 44فتنه از بالای تو بالا گرفتشهر از آن رفتار خوش غوغا گرفت
Qəzəl 45خرامان میرود آن سرو قامتجهانی را از آن قامت قیامت
Qəzəl 46فراق آن قد و قامت قیامت است قیامتشکیب از آن لب شیرین غرامت است غرامت
Qəzəl 47بی آفتاب رویت روزم بود چو مویتبا زلف مشک بویت باشد شبم چو رویت
Qəzəl 50یاد باد آن راحت جان یاد بادعاشقان را عهد جانان یاد باد
Qəzəl 51دلم شکست بدان زلفهای پرشکنشکه زیر هر خم زلفش صد انجمن دارد
Qəzəl 52هر کاو سر تو دارد پروای سر نداردمست تو تا قیامت از خود خبر ندارد
Qəzəl 53مگر سنگین دل است و جان نداردهر آن کس کاو چو تو جانان ندارد
Qəzəl 55روی زیبا چون تماشا را به گلزار آوردشاخ گل را شرم بادا گر گلی بار آورد
Qəzəl 57رندی و برناپیشهای میر مغان را میرسداز تن نیاید ھیچ کار این شیوه جان را می رسد
Qəzəl 59جان را به جای زلفت جای دگر نباشدزین منزل خوش او را عزم سفر نباشد
Qəzəl 60چو رخسارت گل رنگین نباشدشکر چون لعل تو شیرین نباشد
Qəzəl 61اگر بختم دهد باری که یارم همنشین باشدزهی مقبل که من باشم زهی دولت که این باشد
Qəzəl 62دوست آن دارد و آن است که جان میبخشدمهربانی به دل اهل دلان میبخشد
Qəzəl 65برو ای زاهد مغرور و مده ما را پندعاشقان را به خدا بخش ملامت تا چند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.