Eşq
ناگهان در تاخت عشقت، ملک جان یغما گرفتآتش سودای عشقت در دل شیدا گرفت
Qəzəl 208ذکر جمیل یار جهان را فرو گرفتعالم گرفت، لیک بوجه نکو گرفت
Qəzəl 209هرگز هوای وصل تو از جان ما نرفتسودای سلطنت ز سر این گدا نرفت
Qəzəl 210جان ببوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفتدل بیاد چشم او در کنج هر میخانه رفت
Qəzəl 212اسرار تو با خاطر هشیار توان گفتاین گنج نه گنجیست گه با مار توان گفت
Qəzəl 215بحق صحبت دیرین مرا مران بخجالتبآستین ملامت ز آستان کمالت
Qəzəl 218ای دل، چو پیش آمد غمی، آن را فرج دان، نه حرجبرخوان به پیش صابران کالصبر مفتاح الفرج
Qəzəl 219من و معشوق و جام ناب صباحبگشا بر من این در،ای فتاح
Qəzəl 220عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجردای عشق گرانمایه و ای دولت سرمد
Qəzəl 223بسیار سعی کردم و بسیار اجتهادعشقست هر چه هست،دگر هرچه هست باد
Qəzəl 224جام در پای صراحی سر نهادگریه ای میکرد از بهر رشاد
Qəzəl 227ما همه شیداییان بودیم و مستان وداد«زاد فی الطنبور نغما» حسن او چون جلوه داد
Qəzəl 230حدم آن کس زند که بادم دادباده جام دل گشادم داد
Qəzəl 233ساقی مرا ز باده ناب مغانه داددردی درد داد ولی در میانه داد
Qəzəl 234تو آن دری که در عمان نگنجدتو آن گنجی که در ویران نگنجد
Qəzəl 236دلم از جور تو بسیار شکایت داردوقت آن شد که شکایت بحکایت آرد
Qəzəl 237ز ذوق عالم عرفان کجا خبر داردکسی که همت دون،فکرمختصردارد؟
Qəzəl 238دیده مشتاق و دلم میل فراوان داردجانم از مسکن تن روی بجانان دارد
Qəzəl 239نقاره سحری قصهای نهان داردولی به خود نه حکایت، نه داستان دارد
Qəzəl 242بپیش اهل سیادت سعادتی دارددلی که از همه عالم فراغتی دارد
Qəzəl 243دلم از شیوه شیرین تو شوری دارددیده از طلعت زیبای تو نوری دارد
Qəzəl 244هر دلی در دو جهان چشم و چراغی دارددل ما در دو جهان بی تو فراغی دارد
Qəzəl 246جانم از دولت درد تو دوایی دارددلم از صیقل ذکر تو صفایی دارد
Qəzəl 248من رند خرابات مغانم چه توان کرد؟آشفته و رسوای جهانم چه توان کرد؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.