Qəsidə 39

Bustanın zinətini büsbütün apardı xəzan,Hava sərt oldu, sular da göyərdi gör nə yaman!

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 45

بادِ نوروزی همی آرایشِ بستان کُنَدتا نگارش چون نگارستانِ چینستان کند

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 50

آن پری نشگفت اگر از خوبرویان سر بودگر بنفشه پر گر و از سنبلش افسر بود

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 51

تا بجان در عقل باشد تا بتن در جان بودجان و تن را از لب و جام و لب جانان بود

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 53

گه بهار همه خلق جفت یار بودمر از یار جدائی گه بهار بود

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 55

اگر ببرد ز بستان خزان نسیم بهاربساز بزم چو بستان ز زلف و روی نگار

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 56

اگر بتگر چنو داند نگاریدن یکی پیکرروا باشد اگر دعوی خلاقی کند بتگر

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 59

ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کناربا شاخ زی من آر یکی نازه کو کنار

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 66

بلای غربت و تیمار عشق و فرقت یارشدند با من دلخسته این سه آفت یار

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 68

تا بیشتر زند به دلم عشق نیشترباشد مرا به مهر بتان میل بیشتر

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 70

چون او بتی شمن نستاید بصد بهارچون او گلی چمن ننماید بصد بهار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 71

Dilbərin rüxsarı tək xəndan olubdur laləzar,Lalənin eşqində ağlar bərqi-nisan zar-zar!

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 81

عشق دارد هر کسی را مستمند و خوار و زارخوار باد آنکس که دارد عشق و کار عشق خوار

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 82

گرد کافور است گوئی بیخته بر کوهسارتیغ پولاد است گوئی ریخته بر جویبار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 86

مگر نگارگر چین شده است باد بهارکز او بنفش و نگار است بوستان چو بهار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 87

مه نیسان برون آورد بر صحرا یکی لشگرکه با فیروزه گون در عند با بیجاده گون مغفر

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 88

نگار کرد رخ من بخون دیده نگارکنار کرد بیکبارگی مرا ز کنار

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 89

نگه کن روی آن دلبر چو نقش لعبت بربردو گلنارش ببین پر مار و دو مارش ببین پرپر

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 91

همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یاربتر بوقت گل و صبح روزگار بهار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 94

بهشت‌وار شد از نوبهار گیتی بازدر بهشت بر او کرد چرخ گوئی باز

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 97

صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 115

تا عدیل دوست گشتم با طرب گشتم عدیلبر جهان و جان بدیل آرم بدو نارم بدیل

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 116

تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیلجهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 127

اگر باران نباشد در بهارانسرشگ و آه من بس باد و باران

Qətran Təbrizi3 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.