Qəzəl 1491

کوثر زنده دلی چشم تر مردان استدل پر آبله درج گهر مردان است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 151

می کشد خاطر به جا و منزل دیگر مراچرخ گویا ساخت از آب و گل دیگر مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1517

هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟دم شمشیر فنا جاده این راه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1577

نقش روی تو در آیینه جان صورت بستآنچه می خواستم از غیب همان صورت بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1625

رنگ در روی شراب آن لب میگون نگذاشتحرکت در الف آن قامت موزون نگذاشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1626

پشت آیینه بود پرده مستوری زشتزاهد از کعبه همان به که نیاید به کنشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1655

شکستگی دل از دیده ترم پیداستبه سنگ خوردن مینا ز ساغرم پیداست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1660

ترا که عالم آیینه عالم آب استچه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1668

نشاط عالم بی اعتبار درگردستچو برق، خوشدلی روزگار در گردست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1690

مرا ز دور تماشای خط یار بس استکه برگ عیش جنون، بویی از بهار بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1698

ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1710

سرود مجلس ما جوش مستی ازل استبط شراب در اینجا خروس بی محل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1720

عنان نفس کشیدن جهاد مردان استنفس شمرده زدن ذکر اهل عرفان است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1739

گلی که طرح دهد رخ به نوبهار این استلبی که می شکند دیدنش خمار این است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1772

فضای دشت ز خونین دلان گلستانی استز خود برآ که عجب دامن بیابانی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1777

بلای مردم آزاده، لاف یکتایی استاگر به سرو شکستی رسد ز رعنایی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1794

ز زلف او دل عشاق را محابا نیستکبوتران حرم را ز دام پروا نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1796

دروغ شیوه طبع یگانه ما نیستشرر فشانی، کار زبانه ما نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1801

اگر چه کعبه مقصد نصیب هر دل نیستز پا فتادن این راه، کم ز منزل نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1807

Fələyin çarxı əzib, qalmamış heç kəsdə nəfəs,Bacası yoxsa evin, şam kimi sən yanma əbəs.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1815

مبند دل به حیاتی که جاودانی نیستکه زندگانی ده روزه زندگانی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1830

خوش آن که چون گل ازین گلستان دمید و گذشتچو صبح یک دو نفس سرسری کشید و گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1854

باران چو انجم از فلک گریه تاک ریختابر بهار، رنگ قیامت به خاک ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1860

چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟سر خوش ز شیوه های عتابش شوم کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.