Saib Təbrizi: Fələk və tale
فلک نیلوفر دریای عشق استزمین درد ته مینای عشق است
Qəzəl 224از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟سیل یک مهمان ناخوانده است این ویرانه را؟
Qəzəl 2255حلقه آه مرا سپهر نگین استگریه من روشناس روی زمین است
Qəzəl 2261غباری بجا از زمین مانده استبخاری ز چرخ برین مانده است
Qəzəl 229کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه رااختری پیوسته باشد در گذر پروانه را
Qəzəl 2306مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ
Qəzəl 2314ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟پشت نتوان بهر زخم خار بر گلزار داد
Qəzəl 2328زلف مشکین را چرا آن نازپرور می برد؟بی خطا افتاده خود را چرا سر می برد؟
Qəzəl 2389عیبجو چندان که عیب از ما به در میآوردغیرت ما زور بر کسب هنر میآورد
Qəzəl 2395یار ما در پرده شب باده تنها می خوردسازگارش باد یارب گرچه بی ما می خورد
Qəzəl 2400خون مردم را چون آب آن لعل میگون می خوردآب را نتوان چنین خوردن که او خون می خورد
Qəzəl 2420یار ساقی گشت و مطرب هم نوا پرداز شدچرخ گو ناسازشو چون صحبت ما ساز شد
Qəzəl 2425جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟دل به جان آمد ز وحشت دل شکاران را چه شد؟
Qəzəl 2437روی یوسف تا کبود از سیلی اخوان نشدهمچو روی نیل بر مصرش روان فرمان نشد
Qəzəl 2450گرچه عمری شد صبا مشق ریاحین می کشدخجلت روی زمین زان خط مشکین می کشد
Qəzəl 2490تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمندبر فلک ماه تمام از هاله شد زناربند
Qəzəl 261چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما
Qəzəl 265Xoş o əyyama ki, həmdərdü dəva olduq biz,Fikri bir, arzusu bir, əhdə vəfa olduq biz.
Qəzəl 2652شورش عشقم ز تدبیر نصیحتگر فزودکعبه بر زنجیر مجنون حلقه دیگر فزود
Qəzəl 2714روح چون تنپرور افتد عاقبت تن میشودآب در آهن چو لنگر کرد آهن میشود
Qəzəl 2734کی به عاشق بوسه آن لعل لب میگون دهد؟نیست ممکن گوهر شاداب نم بیرون دهد
Qəzəl 2735دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهدعالمی را مایه از سنگ ملامت می دهد
Qəzəl 2736بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهدآب روشن را صدف تشریف گوهر می دهد
Qəzəl 2770با زمین گیری کمان آسمان نتوان کشیدتا نگردی راست چون تیر، این کمان نتوان کشید
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.