Saib Təbrizi: Fələk və tale
باده در شیشه و پیمانه من سنگ شودسبزی بخت بر آیینه من زنگ شود
Qəzəl 3596حرص را تشنگی افزون به زر و مال شودچشم آیینه کجا سیر ز تمثال شود؟
Qəzəl 3610مانع گرمروان ساعت سنگین نشودسیل از کوه گرانسنگ به تمکین نشود
Qəzəl 3623به کف شعله اگر نقد شرر میآیددل رم کرده ما هم ز سفر میآید
Qəzəl 3658خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو دادز سر گذشت و به دنبال این بلا افتاد
Qəzəl 366نسوزد دل به آه گرم من چرخ بد اختر راز دود تلخ پروا نیست چشم سخت مجمر را
Qəzəl 368زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر رابلندی حجت عجزست بازوی شناور را
Qəzəl 369ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را
Qəzəl 3721درشتی از فلک شیشه رنگ می باردزمانه ای است که از شیشه سنگ می بارد
Qəzəl 3736خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد
Qəzəl 3760تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد
Qəzəl 3764Hər səhər məstlik edər, yarım olar sonra xumar,Yaxşı, ya pis ola, axır keçəcəkdir rüzgar.
Qəzəl 3769قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟سفینه با دل دریا چه می تواند کرد؟
Qəzəl 3776ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کردنهفته در جگر سنگ چون شرارم کرد
Qəzəl 3795غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیردحباب بحر تو باج از نهنگ می گیرد
Qəzəl 3805کسی که خرده خود صرف باده می سازدز زنگ آینه خویش ساده می سازد
Qəzəl 3809ز گرمی نگهت آب در گهر سوزدز خنده نمکینت دل شکر سوزد
Qəzəl 3819به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟
Qəzəl 3825ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزدگل ستاره چو برگ خزان فرو ریزد
Qəzəl 3850زصدق اگر نفس صبحگاه خواهی شدز چشم شور فلک مد آه خواهی شد
Qəzəl 3858فروغ گوهر چرخ از جلای دل باشدصفای روی زمین در صفای دل باشد
Qəzəl 3862دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد
Qəzəl 3910سمنبران که به لب آبدار چون گهرندبه چهره از جگر عاشقان برشته ترند
Qəzəl 3912سبکروان ز غم روزگار بیخبرندچو دامن فلک از زخم خار بیخبرند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.