Qəzəl 3595

باده در شیشه و پیمانه من سنگ شودسبزی بخت بر آیینه من زنگ شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3596

حرص را تشنگی افزون به زر و مال شودچشم آیینه کجا سیر ز تمثال شود؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3610

مانع گرمروان ساعت سنگین نشودسیل از کوه گرانسنگ به تمکین نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3623

به کف شعله اگر نقد شرر می‌آیددل رم کرده ما هم ز سفر می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3658

خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو دادز سر گذشت و به دنبال این بلا افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 366

نسوزد دل به آه گرم من چرخ بد اختر راز دود تلخ پروا نیست چشم سخت مجمر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 368

زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر رابلندی حجت عجزست بازوی شناور را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 369

ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3721

درشتی از فلک شیشه رنگ می باردزمانه ای است که از شیشه سنگ می بارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3736

خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3760

تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3764

Hər səhər məstlik edər, yarım olar sonra xumar,Yaxşı, ya pis ola, axır keçəcəkdir rüzgar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3769

قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟سفینه با دل دریا چه می تواند کرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3776

ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کردنهفته در جگر سنگ چون شرارم کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3795

غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیردحباب بحر تو باج از نهنگ می گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3805

کسی که خرده خود صرف باده می سازدز زنگ آینه خویش ساده می سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3809

ز گرمی نگهت آب در گهر سوزدز خنده نمکینت دل شکر سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3819

به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3825

ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزدگل ستاره چو برگ خزان فرو ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3850

زصدق اگر نفس صبحگاه خواهی شدز چشم شور فلک مد آه خواهی شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3858

فروغ گوهر چرخ از جلای دل باشدصفای روی زمین در صفای دل باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3862

دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3910

سمنبران که به لب آبدار چون گهرندبه چهره از جگر عاشقان برشته ترند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3912

سبکروان ز غم روزگار بیخبرندچو دامن فلک از زخم خار بیخبرند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.