Qəzəl 5701

به توبه راهنمون گشت باده نابمکمند دولت بیدار شد رگ خوابم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 571

از بساط فلک آن سوی بود بازی ماشش جهت کیست به ششدر فکند بازی ما؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5712

ز ابر تربیت روزگار نومیدمچو تخم سوخته از نوبهار نومیدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5727

به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرمز بار دل چو کمان، خانه می کند تیرم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5730

اگر چه در چمن روزگار خار و خسمچو لاله داغ بود گل ز گرمی نفسم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5756

اثر ز غنچه درین گلستان نمی‌بینمفغان که اهل دلی در میان نمی‌بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5772

عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5777

جنون کجاست که دستی به کار بگشاییمز کار چرخ گره غنچه وار بگشاییم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5793

از دست رفت دامن یاری که داشتمسیماب شد شکیب و قراری که داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5827

نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5845

ما نقض دل‌پذیر ورق‌های ساده‌ایمچون داغ لاله از جگر درد زاده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5857

ما گل به دست خود ز نهالی نچیده‌ایمدر دست دیگران گلی از دور دیده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5874

نقش مراد اگر چه نشد دستگیر مابیرون به زور همت ازین ششدر آمدیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5888

خیزید تا ز عالم صورت سفر کنیمتا روشن است راه خرابات سر کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5889

در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟دامان دشت نیست که مشق جنون کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5893

برخیز تا به عالم بی چند و چون رویماز خود به تازیانه آهی برون رویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5901

فریاد که از کوتهی بخت ندارمدستی که ترا تنگ در آغوش فشارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5932

ما طالع جمعیت اسباب نداریمروزی که هوا هست می ناب نداریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5940

برون نمی برد از فکر دوست عالم آبمنقاب دولت بیدار نیست پرده خوابم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 595

Asan da gəlməsin, ey ağciyər, şikar sənə,Çətin başa gələcək axırı bu kar sənə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5964

بده می که بر قلب گردون زنیم!ازین شیشه چون رنگ بیرون زنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 600

ز درد و داغ چه پرواست دردپرور را؟که آب زندگی آتش بود سمندر را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6015

تندخویان می زنند آتش به جان خویشتنمی خورد دل شمع دایم از زبان خویشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6017

هیچ همدردی نمی یابم سزای خویشتنمی نهم چون بید مجنون سر به پای خویشتن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.