Saib Təbrizi: Fələk və tale
به توبه راهنمون گشت باده نابمکمند دولت بیدار شد رگ خوابم
Qəzəl 571از بساط فلک آن سوی بود بازی ماشش جهت کیست به ششدر فکند بازی ما؟
Qəzəl 5712ز ابر تربیت روزگار نومیدمچو تخم سوخته از نوبهار نومیدم
Qəzəl 5727به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرمز بار دل چو کمان، خانه می کند تیرم
Qəzəl 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسمچو لاله داغ بود گل ز گرمی نفسم
Qəzəl 5756اثر ز غنچه درین گلستان نمیبینمفغان که اهل دلی در میان نمیبینم
Qəzəl 5772عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم
Qəzəl 5777جنون کجاست که دستی به کار بگشاییمز کار چرخ گره غنچه وار بگشاییم
Qəzəl 5793از دست رفت دامن یاری که داشتمسیماب شد شکیب و قراری که داشتم
Qəzəl 5827نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم
Qəzəl 5845ما نقض دلپذیر ورقهای سادهایمچون داغ لاله از جگر درد زادهایم
Qəzəl 5857ما گل به دست خود ز نهالی نچیدهایمدر دست دیگران گلی از دور دیدهایم
Qəzəl 5874نقش مراد اگر چه نشد دستگیر مابیرون به زور همت ازین ششدر آمدیم
Qəzəl 5888خیزید تا ز عالم صورت سفر کنیمتا روشن است راه خرابات سر کنیم
Qəzəl 5889در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟دامان دشت نیست که مشق جنون کنیم
Qəzəl 5893برخیز تا به عالم بی چند و چون رویماز خود به تازیانه آهی برون رویم
Qəzəl 5901فریاد که از کوتهی بخت ندارمدستی که ترا تنگ در آغوش فشارم
Qəzəl 5932ما طالع جمعیت اسباب نداریمروزی که هوا هست می ناب نداریم
Qəzəl 5940برون نمی برد از فکر دوست عالم آبمنقاب دولت بیدار نیست پرده خوابم
Qəzəl 595Asan da gəlməsin, ey ağciyər, şikar sənə,Çətin başa gələcək axırı bu kar sənə.
Qəzəl 5964بده می که بر قلب گردون زنیم!ازین شیشه چون رنگ بیرون زنیم
Qəzəl 600ز درد و داغ چه پرواست دردپرور را؟که آب زندگی آتش بود سمندر را
Qəzəl 6015تندخویان می زنند آتش به جان خویشتنمی خورد دل شمع دایم از زبان خویشتن
Qəzəl 6017هیچ همدردی نمی یابم سزای خویشتنمی نهم چون بید مجنون سر به پای خویشتن
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.