Saib Təbrizi: Fələk və tale
شوق ما بال و پر جسم گران خواهد شدندار بر منصور ما تخت روان خواهد شدن
Qəzəl 6045پیش مستان از خرد بیگانه می باید شدنچون به طفلان می رسی دیوانه می باید شدن
Qəzəl 6102آسمانها را به چرخ آرد دل پر شور منمیکند از جای خم را باده پر زور من
Qəzəl 613Bu cahanda heç nəyə, bil, etibarım yox mənim,Çün zəmanəylə döyüşməkçün qərarım yox mənim.
Qəzəl 6132ناله نی از جگرها آه می آرد برونیوسفی در هر نفس از چاه می آرد برون
Qəzəl 6147پای ما تا از گل تعمیر می آید برونجوی خون از پنجه تدبیر می آید برون
Qəzəl 621شد از رکاب تو پیدا هلال عید مراگشوده شد در جنت ازین کلید مرا
Qəzəl 6221چو تیغم پهلوی خود جای ده جوهر تماشا کنبکش دست نوازش بر سرم دیگر تماشا کن
Qəzəl 6226سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کندل خود را مصفا از شراب لایزالی کن
Qəzəl 6241ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین منز دامنگیری او جوی خون شد آستین من
Qəzəl 6304به شکر این که نه ای، ای صراحی از دورانبه پای خم برسان سجده ای ز مخموران
Qəzəl 6321خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودناسیر پنجه تقدیر بایدم بودن
Qəzəl 6334شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن
Qəzəl 6340قدم ز خویش برون نه فلک سواری کنبکش به جیب سر خود کلاهداری کن
Qəzəl 6343ز باده توبه در ایام نوبهار مکنبه اختیار، پشیمانی اختیار مکن
Qəzəl 6346زمین به لرزه درآید ز دل تپیدن منشود سپهر زمین گیر از آرمیدن من
Qəzəl 6347به تن علاقه ندارد روان ساده منبرنده است چو تیغ آب ایستاده من
Qəzəl 6382از زنگ کبر آینه خویش ساده کندر زیر پا نظر کن و حج پیاده کن
Qəzəl 6389در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من
Qəzəl 6404نازکترست از رگ جان گفتگوی منباریک شد محیط چو آمد به جوی من
Qəzəl 6449عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در اوسرفرازان جهان چون گوی سرگردان در او
Qəzəl 648دوام نیست چو ایام گل جوانی راشتاب خنده برق است شادمانی را
Qəzəl 6492بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشوگوهر بی قیمتی، سنگ ته دندان مشو
Qəzəl 6497چه خوش باشد که گردد دیده روشن از عذار توجواهر سرمه بینش شود خط غبار تو
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.