Qəzəl 6041

شوق ما بال و پر جسم گران خواهد شدندار بر منصور ما تخت روان خواهد شدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6045

پیش مستان از خرد بیگانه می باید شدنچون به طفلان می رسی دیوانه می باید شدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6102

آسمان‌ها را به چرخ آرد دل پر شور منمی‌کند از جای خم را باده پر زور من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 613

Bu cahanda heç nəyə, bil, etibarım yox mənim,Çün zəmanəylə döyüşməkçün qərarım yox mənim.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6132

ناله نی از جگرها آه می آرد برونیوسفی در هر نفس از چاه می آرد برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6147

پای ما تا از گل تعمیر می آید برونجوی خون از پنجه تدبیر می آید برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 621

شد از رکاب تو پیدا هلال عید مراگشوده شد در جنت ازین کلید مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6221

چو تیغم پهلوی خود جای ده جوهر تماشا کنبکش دست نوازش بر سرم دیگر تماشا کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6226

سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کندل خود را مصفا از شراب لایزالی کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6241

ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین منز دامنگیری او جوی خون شد آستین من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6304

به شکر این که نه ای، ای صراحی از دورانبه پای خم برسان سجده ای ز مخموران

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6321

خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودناسیر پنجه تقدیر بایدم بودن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6334

شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6340

قدم ز خویش برون نه فلک سواری کنبکش به جیب سر خود کلاهداری کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6343

ز باده توبه در ایام نوبهار مکنبه اختیار، پشیمانی اختیار مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6346

زمین به لرزه درآید ز دل تپیدن منشود سپهر زمین گیر از آرمیدن من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6347

به تن علاقه ندارد روان ساده منبرنده است چو تیغ آب ایستاده من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6382

از زنگ کبر آینه خویش ساده کندر زیر پا نظر کن و حج پیاده کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6389

در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6404

نازکترست از رگ جان گفتگوی منباریک شد محیط چو آمد به جوی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6449

عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در اوسرفرازان جهان چون گوی سرگردان در او

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 648

دوام نیست چو ایام گل جوانی راشتاب خنده برق است شادمانی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6492

بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشوگوهر بی قیمتی، سنگ ته دندان مشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6497

چه خوش باشد که گردد دیده روشن از عذار توجواهر سرمه بینش شود خط غبار تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.