Qəzəl 247

گر از گرد علایق دامن همت برافشانیتوانی دست بر شاه و وزیر و کشور افشانی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 50

این جوش که از میکده برخاست چه جوش استاین جوش مگر از خم آن باده فروش است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 66

دل ما هر نفسی مشرب دیگر داردراه و رسم دگر و مذهب دیگر دارد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 82

مست ساقی خبر از حام و سبوئی داردتو مپندار که او مستی ازین می دارد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 95

دیده سرگردان و نور دیده دایم در نظرچشم در منظور ناظر لیک از وی بیخبر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 133

صنما هر نفسی در گذرت می‌بینمبر دل و دیده و جان جلوه‌گرت می‌بینم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 14

تا چند فروز ذکر افسرده کنمتا کی صفتت با دل پژمرده کنم

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəsidə 7

آهوی روزگار نه آهوست، اژدر استآب هوی و حرص نه آبست، آذر است

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 12

اگرچه در ره هستی هزار دشواریستچو پر کاه پریدن ز جا سبکساریست

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Qəsidə 14

ای دل، بقا دوام و بقائی چنان نداشتایام عمر، فرصت برق جهان نداشت

Pərvin EtisamiQəsidə4 dəq
Qəsidə 25

ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگدور از تو همرهان تو صد فرسنگ

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Qəsidə 37

گردون نرهد ز تندرفتاریگیتی ننهد ز سر سیه‌کاری

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Şeir 11

وقت سحر، به آینه‌ای گفت شانه‌ایکاوخ! فلک چه کجرو و گیتی چه تندخوست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 12

بارید ابر بر گل پژمرده‌ای و گفتکاز قطره بهر گوش تو آویزه ساختم

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 28

بنفشه صبحدم افسرد و باغبان گفتشکه بیگه از چمن آزرد و زود روی نهفت

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 29

خمید نرگس پژمرده‌ای ز اَنده و شرمچو دید جلوهٔ گلهای بوستانی را

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 54

مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خوردناگه ز دست چرخ به پایش رسید سنگ

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 61

بلبلی گفت به کُنج قفسیکه: چنین روز، مرا باوَر نیست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 68

ای که عمریست راه پیمائیبسوی دیده هم ز دل راهی است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 73

به شکوه گفت جوانی فقیر با پیریبه روزگار، مرا روی شادمانی نیست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 93

غنچه‌ای گفت به پژمرده گلیکه ز اَیّام، دلت زود آزرد

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 105

نخودی گفت لوبیائی راکز چه من گردم این چنین، تو دراز

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 118

بچشم عجب، سوی کاه کرد کوه نگاهبخنده گفت، که کار تو شد ز جهل، تباه

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 151

از درد پای، پیرزنی ناله کرد زارکامروز، پای مزرعه رفتن نداشتم

Pərvin Etisami2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.