Fələk və tale
Dil bilən, söz anlayan bir nazlı yar istər könül,Lalədən, güldən gözəl, bir novbahar istər könül.
Fəda olum sənə, ey Yusifi-zəmanə balamFəda olum sənə, ey Yusifi-zəmanə balamKi, gəlməyib dəxi mislin sənin cahanə, balam.
Tale mənə yar olmasa, mən neyləyə billəm?Tale mənə yar olmasa, mən neyləyə billəm?Zövqümcə nigar olmasa, mən neyləyə billəm?
Vəfasız eyləyən ol nazlı yarı mən özüməm.Vəfasız eyləyən ol nazlı yarı mən özüməm.Salan nəzərdən o çeşmi-xumarı mən özüməm.
Verən yoxdur nigarimdən nişan, yarəb, nə bədbəxtəm!Verən yoxdur nigarimdən nişan, yarəb, nə bədbəxtəm!Dönübdür kövkəbi-bəxtim güman, yarəb, nə bədbəxtəm!
Sənin gözəlliyinin mübtəlasıyam, gözəlim!Sənin gözəlliyinin mübtəlasıyam, gözəlim!O qarə gözlərinin can fədasıyam, gözəlim!
Dedim, əğyar ilə gəzmə, sənə çox yalvardımDedim, əğyar ilə gəzmə, sənə çox yalvardım,İndi dincəl, gözəlim, mən də ölüb qurtardım.
Həmişə yari-bimehri rəqibə mehriban gördümHəmişə yari-bimehri rəqibə mehriban gördüm,Vəfa tərkin qılıb, zülmü gözəllərdə əyan gördüm.
Sən, sevgilim, bu hüsn ilə ellər nigarısan!Sən, sevgilim, bu hüsn ilə ellər nigarısan!Odlar diyarının gözəli-şəhriyarısan!
Fələk büküb belimi, intiqam alır məndənFələk büküb belimi, intiqam alır məndən,Ədunu gör ki, bu halətlə kam alır məndən.
Fələk istər sala daim məni, ey məh, cüda səndənFələk istər sala daim məni, ey məh, cüda səndən,Olurmu, çəksin əl aşiq, söylə, ey məhliqa, səndən?
Dila, minnət çəkincə hər vəfasız aşinalərdənDila, minnət çəkincə hər vəfasız aşinalərdən,Yaxınlaş dərgəhi-həqqə, uzaqlaş bivəfalərdən.
Ömrümü tükətdi bu zəmanə, ölürəm mənÖmrümü tükətdi bu zəmanə, ölürəm mən,Gəldim bu fəna dəhrdə canə, ölürəm mən.
Qəm çəkmə, bülbülüm, güli-xəndan bizimkidirQəm çəkmə, bülbülüm, güli-xəndan bizimkidir,Gəldi bahar fəsli, gülüstan bizimkidir!
Məhəbbətin, gözəlim, baisi-məlalımdırMəhəbbətin, gözəlim, baisi-məlalımdır,Qəzayi-ruhumsən, gözlərin qəzalımdır.
Sənin kimi, gözəlim, gülüzarımız vardırSənin kimi, gözəlim, gülüzarımız vardır,Xəzanə dönməyəcək novbaharımız vardır.
Könül, eşq əhlinə yetsə əgər yüz min bəla, xoşdurKönül, eşq əhlinə yetsə əgər yüz min bəla, xoşdur,Yetişsə aşinadən-aşinayə hər cəfa, xoşdur.
Bu cəfalər mənə ol mahliqadən görünürBu cəfalər mənə ol mahliqadən görünür,Nə cəfa qılsa əgər, yarü vəfadən görünür.
Ey gül, səni hər kəs ki, sevib bəxtəvər olduEy gül, səni hər kəs ki, sevib bəxtəvər oldu,Eşqində bir ancaq mənim ömrüm hədər oldu.
Könül olubdu fərağında biqərar, ey dustKönül olubdu fərağında biqərar, ey dust,Neçin məni elədin zarü dilfikar, ey dust!
Ta ki, gəldi əbr tək rüxsari-mahi-yarə xətTa ki, gəldi əbr tək rüxsari-mahi-yarə xət,Ruzgarım eylədi ol zülflər tək qarə xət.
Kim ki, ağzın qönçeyi-xəndan güman eylər, qələtKim ki, ağzın qönçeyi-xəndan güman eylər, qələt,Ləli-nabın çeşmeyi-heyvan güman eylər, qələt.
Hərçənd xubrudə bu adətdi, naz olurHərçənd xubrudə bu adətdi, naz olur,Sən tək, vəleyk, naz qılan yar az olur.
Hər əhli-hüsn kim, məni-bədbəxtə yar olurHər əhli-hüsn kim, məni-bədbəxtə yar olur,Bilməm nə rəmzdir ki, dönüb şivəkar olur.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.