Qəzəl 24

عشق تو گرفتار تو داند که چه درد استجانی که ندارد سر این درد، نه مرد است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 45

ای دل! بلا بکش چو دلت مبتلای اوستخوشنود شو بدانچه مراد و رضای اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 57

حیات زنده دلان جز به عشقبازی نیستمباز عشق به بازی، که عشق، بازی نیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 58

نرنجم از تو گرت سوی ما نگاهی نیستگناه بخت من است این ترا گناهی نیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 60

آرزومندی و درد هجر یار از حد گذشتدر غمش صبر دل امیدوار از حد گذشت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 63

خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفتمونس جان و قرار دل بیمار برفت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 66

ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهتوی ظلمت شب شمه ای از زلف سیاهت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 67

ای نور رخت مطلع انوار هدایتمعلوم نشد عشق ترا مبداء و غایت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 82

کیست آن سرو که بر راه گذر می‌گذردنور چشم است که بر اهل نظر می‌گذرد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 91

بر دلم هردم جفای بی‌وفایی می‌رسدوه که بر جان من از هر سو بلایی می‌رسد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 95

شب قدر بی قراران سر زلف یار باشدمه عید نیکبختان رخ آن نگار باشد

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 96

مأوای غمت جز دل پردرد نباشدتشریف بلا جامه هر مرد نباشد

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 110

دل زار از تو بیزاری تواند کرد، نتوانداسیر عشق، می یاری تواند کرد، نتواند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 117

دل فغان از جورت ای جان حاش لله چون کند؟بنده داد از دست سلطان حاش لله چون کند؟

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 130

قمر از روی تو دارد خبری، می‌گویندهست خود، روی نکو چون قمری، می‌گویند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 133

بازآ که بی رویت شدم سیر از جهان و جان خودیارب مبادا هیچ جان دور از بر جانان خود

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 139

مقام عشق مهرویان دل پردرد می‌بایددل پردرد جانبازان ز هستی فرد می‌باید

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 143

کشته عشق ترا گر خونبها خواهد رسیددم از این معنی زدن اول مرا خواهد رسید

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 146

شرح غم دل ما با یار ما که گوید؟گر محرمی نباشد جان غصه با که گوید؟

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 157

تکیه کن بر فضل حق، ای دل ز هجران غم مخوروصل یار آید، شوی زان خرم، ای جان غم مخور

İmadəddin Nəsimi5 dəq
Qəzəl 159

بر سینه من ناوک مژگان زده‌ای بازدر جان و دلم آتش هجران زده‌ای باز

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 165

رشته پرتاب جان تا چند سوزانم چو شمعترسم از دل سر برآرد آتش جانم چو شمع

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 166

می‌کشد دل یک طرف خط تو کاکل یک طرفخال مشکین یک طرف زلف چو سنبل یک طرف

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 172

این چه چشم است این چه ابرو این چه زلف است این چه خال؟در مقام خویش هر یک دلبری صاحب کمال

İmadəddin Nəsimi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.