Pərakəndə şeir 15

(سپندی شد عقیق صبر در زیر زبان ما رابه داغ تشنگی تا چند سوزی زان لبان ما را؟)

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 68

مجنون کند فریب نگاهت غزاله رابوی خوش تو تازه کند داغ لاله را

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 80

گل ز تیغ غمزه‌اش در خاک و خون غلتیده استچشم خورشید از غبار خط او ترسیده است

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 96

تار و پود فلک از ناله پیچیده ماستپیله اطلس گردون دل غم دیده ماست

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 105

اشک از گرمی آه دل من گلگون استطره آه من از سلسله مجنون است

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 109

اشک خالی کن دلهای غم اندوخته استسخن سرد نسیم جگر سوخته است

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 120

ستاره سحر عشق چشم بیدارستغبار لشکر غم ناله شرربارست

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 125

ز ناله ام در و بام قفس نگارین استز گریه ام چمن روزگار رنگین است

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 187

ناله بلبل به بال شیون ما می پردچشم شبنم در هوای گلشن ما می پرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 192

بوی خون از غنچه گل بر دماغم می خوردسوده مشک از خط ریحان به داغم می خورد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 195

من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟این مرا بس کز رهش گردی به چشم من رسد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 209

یادگار عشق داغی در دل دیوانه ماندشمع رفت از انجمن، خاکستر پروانه ماند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 217

ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زندگریه گرم من آتش در گلستان می زند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 228

خطش خورشید را در دامگاه هاله می آردرخ او جام می را در لباس لاله می آرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 237

مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟که در هر بخیه زخمم زیر لب خمیازه ای دارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 245

(دود دل را اشک چشم تر تلافی می کندهر چه دوزخ می کند کوثر تلافی می کند)

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 268

ز راه چشم، غم در جان غم فرسود می پیچدز روزن در مصیبت خانه ما دود می پیچد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 270

چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گرددنشیند هر که با من یک نفس همدرد می گردد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 292

رهین منت درمان شدن آسان نمی باشدطلای بی غشی چون درد بی درمان نمی باشد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 299

گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داندنسیم صبح محشر را فسون خواب می داند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 312

آن که چشمان ترا نشأه بیهوشی دادمستمندان ترا ذوق جگرنوشی داد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 323

ناله ام کاوش ازان خنجر مژگان داردگریه من نمک طرز ز طوفان دارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 333

هر که شبها ز سر زانوی خود بالین کردغنچه سان جیب و بغل پرسخن رنگین کرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 358

دل رمیده به این خاکدان نمی سازدبه هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد

Saib Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.