Vardanlı Mücrim Kərim: Kədərli
Müshəfi-hüsnün, ey günəş-rüxsar,Oxunur hər gün ərz ü səmadə,
OlduAman fələk mürüvvət, fələk dad fələk,Bidad zülmün nümayan oldu,
Yalvarım ağaBunda kim var, dirəm, yar vəfadarım ağa,Çəkibən xəlvətə bir sirr açım əsrarım ağa,
Təcnis: Səhər dost zülfünə şanə çəkəndəSəhər dost zülfünə şanə çəkəndəYayılar aləmə abular bular.
YetişsəmEylərəm varımı cümlə təsdiq,Mələk mənzər o sultana yetişsəm.
MənəmEy mənim ilən həmdəm olan bivəfa,Dərd əlindən ah-ü zarım var mənəm.
OlaydıBarilahi, bu dəhri-fənadaNə olurdu bir həvadarım olaydı.
YetirərəmKönül, səbr ilə etmə əl-aman,Səni bir gün o dildara yetirərəm.
DüşübdürÇərxi-fələk qismət edəndə özü,Ğəmi-gərdun bu dilfigarə düşübdür.
GəlmədiEy ağalar, könlümü çapdı əlmlər,Sultanım, sərdarım, ağam gəlmədi.
Kim olaFələyin əlindən qılan ah-ü zar,Biri mənəm, biri, ya rəbb, kim ola.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.