Fikrət Qoca: Kədərli
Ağ incidən xal düzürsən üzünəGöz yaşların yanağına axanda.
Baxıb uzaqdakı xatirələrəBaxıb uzaqdakı xatirələrə,Dağ boyda dərdimi, qəmimi hərdən
YoxdurDaş olarmış nadan səsi,Sındı könlümün şüşəsi.
Qara rəngAğlama qara rəngAğlayarsan qaran yuyular
Səni gördüm bir bayatı çağırdımBizim bağın barı mən,Arzularam yarı mən.
Kökdən düşməSəni gətirmişəm dilə,Oxu, mələ, zarı, inlə,
AğlamaAğlamağı bacarırsan bilirəm,Gözlərinin yaşını bir silsənə.
AğlamaBağırma, əzizim,Adam körpə olanda,
Ağlayarİçimdə bir xərabə var,Dindirsən daşı ağlayar.
BalalarımaAğlama, balam, ağlama,Bu dünya düzələn deyil,
BilmərəmGəzdirərəm ürəyimdə bürkünü,Dağlar geyib yaşıl yarpaq kürkünü.
BəsdirBəsdir, göz yaşardıb zarıma zar-zar,Səndən, dünyandan da böyükdür dərdim.
Ağlayırmı görəsənGörəsən ağaclar ağlayırmıbudağını yarpaqlar, quşlar
Sərhəd boyuncaDağların dağ dərdi var –Qar altında üşüyər,
Yağış yağacaqBu gün bir kişi ağlatmısan,Yağış yağacaq,
Nazim HikmətəVətənindən didərgin,sarışın,
VurulsunGözlərində yüz cəhənnəm odu var,Dodağında yüz cənnətin dadı var,
Gülər, qan ağlarPayız gələr, yarpaq düşər,göylər qan ağlar, qan ağlar.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.