Əliağa Kürçaylı: Kədərli
Süleyman Rüstəmə*Dedilər: köksünə xəncər saplanıb,
Savalanın zirvəsində qar görürəmSavalanın zirvəsində qar görürəm,Yellər əsir soyuq-soyuq, sərin-sərin.
Sabir bağındaPayız yarpaq tökür dalbadal üstə,Ayağı altına çiçək səpir yaz,
Görüş günüMədinə Gülgünə*Bəlkə röyada idi...
Dost kədəriMən öz xislətimə çoxdan bələdəm,Onu nə qərinə, nə il dəyişdi.
NatəvanBu yerdə ağac da, daş da, torpaq daŞerlə dil açır, nəğmə oxuyur.
Gündüzlər birtəhər ovunur yenəGündüzlər birtəhər ovunur yenə,Bilirsən nə çəkir xəstə gecələr?!
Kədərin rəngiYalansız, riyasız, rəngsiz, boyasız, –O gözlər el qoşan dastan kimidir.
Kim kimin adıylaƏvəz istəməzlər məhəbbət üçün,Qalsın qulağında bu sözlər sənin.
Yox, yox, az olmayıb çətin anlarım...Yox, yox, az olmayıb çətin anlarım...Dərdim də, qəmim də az olmayıbdır.
EtirafBilirəm səhvimi, günahlarımı,Demirəm onları bağışla mənə.
ƏbədiyyətMən sənin nəğmənin əks-sədası,Könlünün tükənməz arzularıyam.
Dilim qabar oldu “gəlmə” deməkdənDilim qabar oldu “gəlmə” deməkdən,Sən elə əvvəl də belə dəcəldin.
Dəniz sakit, hava ilıq, arabirDəniz sakit, hava ilıq, arabirEşidilir bir ürəyin qəm səsi.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.