Məhəmmədhüseyn Şəhriyar: Kədərli
به چشمک این همه مژگان به هم مزن یاراکه این دو فتنه به هم میزنند دنیا را
Qəzəl 13باز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشبتا کنی عقده اشک از دل من باز امشب
Qəzəl 17ای چشم خمارین، تو و افسانهٔ نازتوی زلف کمندین، من و شبهای درازت
Qəzəl 24منم که شعر و تغزل، پناهگاه من استچنان که قول و غزل نیز، در پناه من است
Qəzəl 29خجل شدم ز جوانی که زندگانی نیستبه زندگانی من فرصت جوانی نیست
Qəzəl 31برداشت پرده شمعم و پروانه پرگرفتبازار شوق پردگیان باز درگرفت
Qəzəl 33دیر آمدی که دست ز دامن ندارمتجان مژده دادهام که چو جان در بر آرمت
Qəzəl 35نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانتکه جانم در جوانی سوخت ای جانم به قربانت
Qəzəl 37یا رب مباد کز پا جانان من بیفتددرد و بلای او کاش بر جان من بیفتد
Qəzəl 38مه من هنوز عشقت دل من فگار داردتو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد
Qəzəl 42آمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردجانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد
Qəzəl 51مسافری که به رخ اشک حسرتم بدوانددلم تحمل بار فراق او نتواند
Qəzəl 61یاد آن که جز به روی منش دیده وا نبودوان سست عهد جز سری از ما سوا نبود
Qəzəl 62اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبوداز آب رفته هیچ نشانی به جو نبود
Qəzəl 63گر به پیرانه سرم بخت جوانی به سر آیداز در آشتیَم آن مه بیمهر درآید
Qəzəl 68اگر که شبرو عشقی چراغ ماهت بسستاره چشم و چراغ شب سیاهت بس
Qəzəl 73از غم جدا مشو که غنا میدهد به دلاما چه غم غمی که خدا میدهد به دل
Qəzəl 75دامن مکش به ناز که هجران کشیدهامنازم بکش که ناز رقیبان کشیدهام
Qəzəl 77برو ای تُرک که تَرک تو ستمگر کردمحیف از آن عمر که در پای تو من سرکردم
Qəzəl 78نفسی داشتم و ناله و شیون کردمبی تو با مرگ عجب کشمکشی من کردم
Qəzəl 79چو بستی در به روی من، به کوی صبر رو کردمچو درمانم نبخشیدی، به دردِ خویش خو کردم
Qəzəl 98از زندگانیام گله دارد جوانیامشرمندهٔ جوانی از این زندگانیام
Qəzəl 108ای کعبه دری باز به روی دل ما کنوی قبله دل و دیدهٔ ما قبلهنما کن
Qəzəl 109ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.