Qəzəl 3

به چشمک این همه مژگان به هم مزن یاراکه این دو فتنه به هم می‌زنند دنیا را

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 13

باز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشبتا کنی عقده اشک از دل من باز امشب

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 17

ای چشم خمارین، تو و افسانهٔ نازتوی زلف کمندین، من و شب‌های درازت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 24

منم که شعر و تغزل، پناهگاه من استچنان که قول و غزل نیز، در پناه من است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 29

خجل شدم ز جوانی که زندگانی نیستبه زندگانی من فرصت جوانی نیست

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 31

برداشت پرده شمعم و پروانه پرگرفتبازار شوق پردگیان باز درگرفت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 33

دیر آمدی که دست ز دامن ندارمتجان مژده داده‌ام که چو جان در بر آرمت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 35

نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانتکه جانم در جوانی سوخت ای جانم به قربانت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 37

یا رب مباد کز پا جانان من بیفتددرد و بلای او کاش بر جان من بیفتد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 38

مه من هنوز عشقت دل من فگار داردتو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 42

آمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردجانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 51

مسافری که به رخ اشک حسرتم بدوانددلم تحمل بار فراق او نتواند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 61

یاد آن که جز به روی منش دیده وا نبودوان سست عهد جز سری از ما سوا نبود

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 62

اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبوداز آب رفته هیچ نشانی به جو نبود

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 63

گر به پیرانه سرم بخت جوانی به سر آیداز در آشتیَم آن مه بی‌مهر درآید

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 68

اگر که شبرو عشقی چراغ ماهت بسستاره چشم و چراغ شب سیاهت بس

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 73

از غم جدا مشو که غنا می‌دهد به دلاما چه غم غمی که خدا می‌دهد به دل

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 75

دامن مکش به ناز که هجران کشیده‌امنازم بکش که ناز رقیبان کشیده‌ام

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 77

برو ای تُرک که تَرک تو ستمگر کردمحیف از آن عمر که در پای تو من سرکردم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 78

نفسی داشتم و ناله و شیون کردمبی تو با مرگ عجب کشمکشی من کردم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 79

چو بستی در به روی من، به کوی صبر رو کردمچو درمانم نبخشیدی، به دردِ خویش خو کردم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 98

از زندگانی‌ام گله دارد جوانی‌امشرمندهٔ جوانی از این زندگانی‌ام

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 108

ای کعبه دری باز به روی دل ما کنوی قبله دل و دیدهٔ ما قبله‌نما کن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 109

ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.