Qəzəl 116

عشقی که درد عشق وطن بود درد اواو بود مرد عشق که کس نیست مرد او

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 120

نوشتم این غزل نغز با سواد دو دیدهکه بلکه رام غزل گردی ای غزال رمیده

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 127

راه گم کرده و با روی چو ماه آمده‌ایمگر ای شاهد گمراه به راه آمده‌ای

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 128

هردم چو توپ می‌زندم پشت پای وایکس پیش پای طفل نیفتد که وای وای

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 131

چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی؟چه شد که شیوهٔ بیگانگی رها کردی؟

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 149

نالدم پای که چند از پی یارم بدوانیمن بدو میرسم اما تو که دیدن نتوانی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 150

ریختم با نوجوانی باز طرح زندگانیتا مگر پیرانه سر از سر بگیرم نوجوانی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 153

ای غنچه خندان چرا خون در دل ما می‌کنیخاری به خود می‌بندی و ما را ز سر وا می‌کنی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 155

چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه نشینیبرو که چون من و چشمت به گوشه ها بنشینی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 158

ماها تو سفر کردی و شب ماند و سیاهینه مرغ شب از ناله من خفت و نه ماهی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 160

چند بارد غم دنیا به تن تنهاییوای بر من تن تنها و غم دنیایی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.