Qəzəl 1357

کاروان گریه از چشمم ندانم چون گذشتتا سر مژگان رسید، از صد محیط خون گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1383

جای جام باده را تریاک نتواند گرفتخاک جای آب آتشناک نتواند گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1392

گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفتموج خون زنگ از دل افلاک خواهد بر گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1403

پیش ازین جانان حساب دیگر از من می گرفتهمچو قمری طوق حکم من به گردن می گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1410

دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویختدامن از هر چه کشیدم به گریبان آویخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1420

خط نارسته ز لعل لب دلبر پیداسترشته از صافی این دانه گوهر پیداست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1426

اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1429

کار سرجوش کند درد ایاغی که مراستپر طاوس بود پای چراغی که مراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 143

بشکفد پروانه چون در انجمن بیند مراخیزد از بلبل فغان چون در چمن بیند مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1430

در لحد گل نکند شعله داغی که مراستروغن از ریگ کند جذب چراغی که مراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1431

قانع از صاف به دردست دماغی که مراستروغن از ریگ کند جذب، چراغی که مراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1432

دانه اشک بود توشه راهی که مراستدل آسوده بود قافله گاهی که مراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1434

عشرت روی زمین در دل ویرانه ماستخلوت سینه پر آه، پریخانه ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1443

Qəlbim hicran gecəsi fəryad ilə, bil, şad olub,Könlümü sakit edən də yenə bu fəryad olub.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1445

هر که از درد طلب شکوه کند نامردستعشق دردی است که درمان هزاران دردست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1446

دل ازان نخل به امید ثمر خرسندستگره جبهه خوبان، گره پیوندست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1449

Zahiri görmək əgər adət olub gözlərinə,Asginan divara o gözləri ayna yerinə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1466

سفر پر خطر عشق نه از تدبیرستصد طلسم است درین ره، که یکی زنجیرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1475

از دل خونشده ام چهره جانان داغ استاز کباب تر من آتش سوزان داغ است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 148

نیست تاب درد غربت جان افگار مرابا قفس آزاد کن مرغ گرفتار مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1480

سبزی نه فلک از چشم گهربار دل استآب این مزرعه از دیده بیدار دل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1487

(جسم زاری است که با آه به هم پیچیده استگردبادی که درین بادیه سرگردان است)

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1498

شور شیرین سخنان در به هم آمیختن استسرمه ناله زنجیر ز هم ریختن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1499

گریه ابر بهار از دل پر درد من استچهره زرد خزان از نفس سرد من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.