Qəzəl 2342

جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟کاروان شبنم از ریگ روان چون بگذرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2350

تا گلستان را نهال قامتش آباد کردباغبان چندین خیابان سرو را آزاد کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2368

سیل اشک من بساط سبزه را پامال کردگوشمال ناله من بلبلان را لال کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2377

Neyin o odlu səsi könlümü pərvanə edib,Bəndi bənddən ayırıb, onları biganə edib.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2381

آه سردی ناتوانان را به فریاد آوردباد چون شیر این نیستان را به فریاد آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2396

شمع ما را عاقبت اشک دمادم می خوردحاصل این بوستان را چشم شبنم می خورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2408

من کیم تا یار بی پروا به فریادم رسد؟آه صبح و گریه شبها به فریادم رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2411

از حریص افزون به قانع فیض احسان می‌رسدروزی مور از شکرخند سلیمان می‌رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2429

دل پریشان از پریشان گردی نظاره شداز ورق گردانی آخر مصحفم سی پاره شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2433

از سیاهی دل به تقصیرات خود بینا نشدمستی طاوس کم از عیب پیش پا نشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2434

درد من خاطرنشان یار بی‌پروا نشدخدمت چشم ترم در راه او مجرا نشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 244

از کمر بیرون نیامد تیشه فرهاد ماکوه را برداشت از جا، ناله و فریاد ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2441

نقطه خال لبت خط بر سویدا می‌کشددر گوشت حلقه در گوش ثریا می‌کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2443

عشق یکسان ناز درویش و توانگر می‌کشداین ترازو سنگ و گوهر را برابر می‌کشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 245

صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ماکوه می دزدد کمر در زیر بار درد ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2455

نه همین از حرف دردآلود من خون می چکدکز نگاه حسرتم بیش از سخن خون می چکد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 246

در گذر ای آسمان از وادی آزار ماشیشه خود را مزن بر سنگ بی زنهار ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2474

ناله ای گیراتر از چنگ عقابم داده اندگریه ای سوزانتر از اشک کبابم داده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2477

Getmə sən dərdin üçün hər adama dərmana,Yusifi qardaşının məkri salıb zindana.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2496

اهل همت جنس خواری را به عزت می خرندخاک راه را از تهیدستان به قیمت می خرند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2507

شانه چون بر زلف خود آن عنبرین‌مو می‌زنددر بیابان داغ‌های لاله را بو می‌زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 251

تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر مالنگ سازد خویش را آهوی آهوگیر ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2515

آه ازان روزی که عاشق شکوه را سر وا کندمهر بردارد ز لب دیوان محشر وا کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2518

عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کندآه را ریحان، سرشک تلخ را گوهر کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.