Saib Təbrizi: Kədərli
جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟کاروان شبنم از ریگ روان چون بگذرد؟
Qəzəl 2350تا گلستان را نهال قامتش آباد کردباغبان چندین خیابان سرو را آزاد کرد
Qəzəl 2368سیل اشک من بساط سبزه را پامال کردگوشمال ناله من بلبلان را لال کرد
Qəzəl 2377Neyin o odlu səsi könlümü pərvanə edib,Bəndi bənddən ayırıb, onları biganə edib.
Qəzəl 2381آه سردی ناتوانان را به فریاد آوردباد چون شیر این نیستان را به فریاد آورد
Qəzəl 2396شمع ما را عاقبت اشک دمادم می خوردحاصل این بوستان را چشم شبنم می خورد
Qəzəl 2408من کیم تا یار بی پروا به فریادم رسد؟آه صبح و گریه شبها به فریادم رسد
Qəzəl 2411از حریص افزون به قانع فیض احسان میرسدروزی مور از شکرخند سلیمان میرسد
Qəzəl 2429دل پریشان از پریشان گردی نظاره شداز ورق گردانی آخر مصحفم سی پاره شد
Qəzəl 2433از سیاهی دل به تقصیرات خود بینا نشدمستی طاوس کم از عیب پیش پا نشد
Qəzəl 2434درد من خاطرنشان یار بیپروا نشدخدمت چشم ترم در راه او مجرا نشد
Qəzəl 244از کمر بیرون نیامد تیشه فرهاد ماکوه را برداشت از جا، ناله و فریاد ما
Qəzəl 2441نقطه خال لبت خط بر سویدا میکشددر گوشت حلقه در گوش ثریا میکشد
Qəzəl 2443عشق یکسان ناز درویش و توانگر میکشداین ترازو سنگ و گوهر را برابر میکشد
Qəzəl 245صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ماکوه می دزدد کمر در زیر بار درد ما
Qəzəl 2455نه همین از حرف دردآلود من خون می چکدکز نگاه حسرتم بیش از سخن خون می چکد
Qəzəl 246در گذر ای آسمان از وادی آزار ماشیشه خود را مزن بر سنگ بی زنهار ما
Qəzəl 2474ناله ای گیراتر از چنگ عقابم داده اندگریه ای سوزانتر از اشک کبابم داده اند
Qəzəl 2477Getmə sən dərdin üçün hər adama dərmana,Yusifi qardaşının məkri salıb zindana.
Qəzəl 2496اهل همت جنس خواری را به عزت می خرندخاک راه را از تهیدستان به قیمت می خرند
Qəzəl 2507شانه چون بر زلف خود آن عنبرینمو میزنددر بیابان داغهای لاله را بو میزند
Qəzəl 251تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر مالنگ سازد خویش را آهوی آهوگیر ما
Qəzəl 2515آه ازان روزی که عاشق شکوه را سر وا کندمهر بردارد ز لب دیوان محشر وا کند
Qəzəl 2518عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کندآه را ریحان، سرشک تلخ را گوهر کند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.