Qəzəl 2523

باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کندآب شیرین گر زمین شور را قابل کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2525

آسمان از برق آهم دست و پا را گم کندشور اشک من نمک در دیده انجم کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2526

تا به کی گرد کدورت زیر دیوارم کند؟عشق کو تا از غم عالم سبکبارم کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2529

صحبت روشن ضمیران جسمها را جان کندکوه را برق تجلی آتشین جولان کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 253

پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ماسینه می دزدد نسیم از باغ شبنم سوز ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2532

چون کسی در دل خیال آن کمر پنهان کند؟نیست ممکن رشته را کس در گهر پنهان کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2533

کی زلیخا را منور بوی پیراهن کند؟شمع هیهات است پای خویش را روشن کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2535

ناله آتش عنانم رخنه در گردون کندگریه پا در رکابم شهر را هامون کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2537

Dostları tərk etsə, ancaq bivəfa yar eyləyər,Öncə peyman bağlayır, sonra o, inkar eyləyər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2543

سیل اشکم گوهر راز آشکارا می‌کندآنچه پنهان کرده‌ام سیما هویدا می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2547

سیر چشمی خاک در چشم سخاوت می کندمور این وادی سلیمان را ضیافت می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 255

تا خرام قامت او برد از سر هوش ماپشت بر دیوار چون محراب ماند آغوش ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2568

شرم حسن شوخ را کی پرده‌سازی می‌کند؟برق در ابر بهاران تیغ‌بازی می‌کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2581

آه افسوس از دل خونگرم ما گردد بلنداز شکست شیشه هر کس صدا گردد بلند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2582

برق ما نگذاشت دود از خار و خس گردد بلندپیش ما چون ناله اهل هوس گردد بلند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2584

حرف آن زلف از دل دیوانه ما شد بلنداین شب کوتاه از افسانه ما شد بلند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2591

با دهان تلخ، ناکامی که خرسندش کنندتلخکامان کام شیرین از شکر خندش کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2597

هرکجا خوبان چراغ دلبری بر می‌کنندشمع را پروانه، آتش را سمندر می‌کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2604

Sən əgər dinməyəsən, mey dolu sağər verilər,Bil ki, cənnət bağı da sonra sərasər verilər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2608

منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهندتهمت آلودگی بر دامن مریم نهند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2609

اهل همت خرده خود پیش درویشان نهندمایه داران مروت گنج در ویران نهند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2621

در کنار دایه حسن او جهان افروز بوددر دل سنگ این شرار شوخ عالمسوز بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2622

ریزش اشک ندامت غافلان را بس بودمشت آبی لشکر خواب گران را بس بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2630

شب نه آه سرد را دل عرش پیما کرده بودآسمان از صبح محشر دفتری وا کرده بود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.