Qəzəl 3209

نه بی‌دردی است گر اشکم به چشم تر نمی‌آیدمرا از سیرچشمی در نظر گوهر نمی‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3210

ز آهم نم به چشم چرخ بداختر نمی‌آیدبه دود تلخ، اشک از دیده مجمر نمی‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3211

ز مغز من به صهبا خشکی غم برنمی آیدرسانم گر به آب این خاک را، نم برنمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3219

زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آیدازین رگ خون به زخم نیشتر بیرون نمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3225

ز سوز عشق داغی بر دل افگار می‌بایدچراغی بر سر بالین این بیمار می‌باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3227

قبول عشق سرکش را دل دیوانه می بایدکه تاج خسروان را گوهر یکدانه می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3232

به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشایدگل این باغ، دفتر در حضور خار نگشاید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3237

غبار کلفت از دل ساغر سرشار می شویدکه گرد راه سیل از خود به دریا بار می شوید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3238

زدل زنگ کدورت چشم خونپالا نمی شویدکه سبزی را می گلرنگ از مینا نمی شوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3239

صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شویدزبیم چشم، روی طفل خود مادر نمی شوید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3243

عشق تا هست عنان را به هوس نتوان دادچون قلم نبض به دست همه کس نتوان داد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 325

هَزاران همچو بلبل هر بهاری می‌شود پیدانواسنجی چو من در روزگاری می‌شود پیدا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3254

جوهر می ز رگ ابر مثنی گردداز شفق رنگ می لعل دو بالا گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3256

آب خوب است لب خشکی ازو تر گرددگره دل شود آن قطره که گوهر گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 326

اگر در دل ز سوز عشق داغی می شود پیدابه هر جانب که رو آری چراغی می شود پیدا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3266

دل ما کی تهی از درد به افغان گردد؟این نه ابری است که از باد پریشان گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3267

چشم شوخ تو چو بر همزن مژگان گردددو جهان فتنه به هم دست و گریبان گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3278

هرکه تسلیم به فرمان قضا می‌گرددبر سرش ابر بلا بال هما می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 329

ز سیما می شود روشندلان را مهر و کین پیداکه در دل هر چه پوشیده است، گردد از جبین پیدا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3300

سالک از منزل نزدیک شکایت داردشوق را سست کند ره چو نهایت دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3303

عشق صد لخت جگر بر مژه تر داردگره افزون خورد آن رشته که گوهر دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3309

بحر هر چند به بر همچو حبابم داردشوق سرگشته تر از موج سرابم دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3313

سالک امید نجات از دل روشن داردمرغ زیرک نظر از خانه به روزن دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3316

هر که چون زانوی خود آینه داری داردروز و شب پیش نظر باغ و بهاری دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.