Qəzəl 3090

مرا پیغام لطفی از زبان خامه بس باشدشب امیدواری از سواد نامه بس باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3106

به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشدنشاط هوشیاران قلب روی اندود می باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3108

نگاه نرگس نیلوفری خونخوار می باشدبلای آسمانی سخت بی زنهار می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3115

دل بی‌آرزو آسوده از تشویش می‌باشدبه قدر آرزو دل‌های مردم ریش می‌باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3123

دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشدکه گوش امن در دریای بی لنگر نمی باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3128

حصاری آدمی را به ز همواری نمی‌باشددعای جوشنی چون ترک خونخواری نمی‌باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3139

زمین و آسمان از ناله من در خروش آمدنشست از جوش دریا، سینه من تا به جوش آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3140

Nə məsciddən xeyir gördüm, nə meyxanə çatır dadə,Daha başqa yerim yoxdur, gedim indi bu dünyadə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3141

زدلسوزان مرا بر سر همین داغ جنون آمدزخونگرمان به بالینم سرشک لاله گون آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3147

نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداندورقهای پر و بال مرا شهباز گرداند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3148

دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنهزکوه بیستون تردستی من سنگ گرداند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3157

دل دیوانهٔ من دوست از دشمن نمی‌داندچو آتش شعله‌ور شد آب از روغن نمی‌داند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3162

نگردد زهر سبز آنجا که تریاق از زمین رویددر آن کشور که باشد غمگساری غم کجا ماند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3168

ز دل در سینه غیر از آه غم‌پرور نمی‌ماندکه جز خاک سیه از عود در مجمر نمی‌ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3183

به بی برگی قناعت می کنم تا نوبهار آیدبه زخم خار دارم صبر تا گل در کنار آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3185

نه چندان است شوق من که از دل بر زبان آیدچسان دریای بی پایان به جوی ناودان آید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3193

Bu günah məndən olub, indi ürək dad eləyir,Ov özü qafil olur ki, ovu səyyad eləyir.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3194

به گوشم ناله اغیار دردآلود می آیددرین محفل زچوب بید بوی عود می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3195

غم عالم به دل از دیده خونبار می‌آیدبه این گلشن خزان از رخنه دیوار می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3196

دل از مژگان خواب‌آلود در زنهار می‌آیدبلای جان بود تیغی که لنگردار می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3197

درین صحرا که یارب از پی نخجیر می‌آید؟که آهو بی‌محابا در پناه شیر می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3198

به قتل من چنان بی‌تاب آن شمشیر می‌آیدکه از جوهر به گوشم ناله زنجیر می‌آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3203

نفس از سینه ام از بس به خون آغشته می آیدسخن از لب مرا بیرون چو خون از کشته می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3205

اگر درد مرا زان بی‌مروت چاره می‌آیدنه آخر چشمه هم بیرون ز سنگ خاره می‌آید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.