Saib Təbrizi: Kədərli
گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!به خنده تو ز تبخاله جای تنگ مباد!
Qəzəl 3665من آن نیم که ز درد گران کنم فریادز سنگلاخ چو آب روان کنم فریاد
Qəzəl 3666گذشت از نظرم یار سرگران فریادنظر نکرد به این چشم خونفشان فریاد
Qəzəl 3668مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبدچو غرقه ای که به هر موجه خطر چسبد
Qəzəl 3669به درد و داغ دل بیقرار می چسبدشرر به سوخته بی اختیار می چسبد
Qəzəl 3677ز می فروغ لب یار بیشتر گرددز آب، آتش یاقوت شعله ور گردد
Qəzəl 368زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر رابلندی حجت عجزست بازوی شناور را
Qəzəl 3680تو سعی کن که دلت ساده از رقم گرددکه دل چو پاک شد از نقش، جام جم گردد
Qəzəl 3712چه غم ز خاطر ما دیدنی برون آرد؟چه خار از دل ما سوزنی برون آرد؟
Qəzəl 3714نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد
Qəzəl 3720طراوتی که ز رخسار یار می باردکجا ز ابر به چندین بهار می بارد؟
Qəzəl 3732گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد
Qəzəl 3749چه باک دانه خال از گزند می دارد؟ز چشم زخم چه پروا سپند می دارد؟
Qəzəl 3750سیه دل از غم دنیا خطر نمی داردکه خون مرده غم نیشتر نمی دارد
Qəzəl 3756به گرد تربت روشندلان دلیر مگردکه ابر، سینه خورشید را نسازد سرد
Qəzəl 3772سبکروی که ز سرپا نمی تواند کردسفر چو قطره به دریا نمی تواند کرد
Qəzəl 3783تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کردقیاس آب روان را به چاه نتوان کرد
Qəzəl 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد
Qəzəl 3796ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیردز آب گوهرم آیینه زنگ می گیرد
Qəzəl 3806ز آه من دل سنگین یار می لرزدز برق تیشه من کوهسار می لرزد
Qəzəl 3808ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزدمرا ز گرمی پرواز بال و پر سوزد
Qəzəl 3812مرا ز باده گلگون دماغ می سوزدچو لاله باده من در ایاغ می سوزد
Qəzəl 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟چه تشنگی به سراب از سفال برخیزد؟
Qəzəl 3817ازین بساط کسی شادمانه برخیزدکه از سر دو جهان عارفانه برخیزد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.