Qəzəl 4298

از خط گرفته آن مه تابان نمی شوداین مور بار دست سلیمان نمی شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4299

مژگان ز موج اشک گریزان نمی شودجوهر ز آب تیغ پریشان نمی شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4301

یک بار رو به اهل وفا می توان نمودتعمیر کعبه دل ما می توان نمود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4306

گل داده هرزه نالی چمن دهدگوش گران سزای لب پر سخن دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4311

خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهدزان راز سر به مهر نشانم نمی‌دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4314

از ناله عندلیب به برگ ونوارسیدرهرو به کاروان ز صدای درا رسید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4316

از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسیدتا ریشه ام چو رشته به آب گهر رسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4321

صبح شکوفه از افق شاخ سر کشیدجوش بهار رشته ز عقد گهر کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4324

هر کس نوایی از من آتش زبان شنیدافسرده شد چو زمزمه بلبلان شنید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4337

از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4338

از گرمروان خار مغیلان گله دارداینجاست که نشتر خطر از آبله دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4342

طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4345

تر دامنیم آه غم آلود ندارداین چوب تر ازبی ثمری دود ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4351

دل راه در آن زلف گرهگیر ندارددیوانه ما طالع زنجیر ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4355

از تلخی می ساغر ما باک ندارداین حوصله را هیچ کف خاک ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4356

آن سنگدل از شکوه ما باک نداردآتش غمی از ناله خاشاک ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4371

دل را چه خیال است به می شاد توان کرداین غمکده ای نیست که آباد توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4372

دل چون تهی از دردوغم یار توان کرداین ظلم چسان بر دل افگار توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4377

از طوطی من روی سخن رنگ برآورداین آینه را حرف من از زنگ برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4380

نظاره خط توام از خال برآوردتفصیل مرا از غم اجمال برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4384

از عود دل گرم من اخگربگریزداز بزم نفس سوخته مجمر بگریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4399

تا خنده ازان غنچه مستور برآمدصبح شکر از چاک دل موربرآمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4404

جمعی که دراندیشه آن چشم خمارنددر پرده دل شب همه شب باده گسارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4414

تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.