Saib Təbrizi: Kədərli
ز سوز عشق بود خارخار گریه شمعبه دست شعله بود اختیار گریه شمع
Qəzəl 5135به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع
Qəzəl 5140Odlu göz yaşı töküb, ağlama hər yanda, çıraq,Salacaq atəşə pərvanəni pünhanda çıraq.
Qəzəl 5150شده است هرسو برتنم فتیله داغکه خانه زاد بود عشق را وسیله داغ
Qəzəl 5151دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغشبی به روز نکردیم زیر پای چراغ
Qəzəl 5174از نقاب سنگ تابد شعله عریان عشقپرده چون پوشد کسی بر سوزش پنهان عشق؟
Qəzəl 518دل پریخانه آن روی چو ماه است مرایوسفی در بن هر موی به چاه است مرا
Qəzəl 520Kuzətək meyxanadan özgə yerim yoxdu mənim.Hopmuşam torpağa, heç bir səfərim yoxdu mənim.
Qəzəl 5215از خشک طینتان مطلب جز جواب خشکبحر سراب را چه بود جز سحاب خشک ؟
Qəzəl 5218دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاکازداغ به باران نشود لاله ستان پاک
Qəzəl 5242تو و آوازه خوبی و من و زاری دلتو و بیماری چشم و من و بیماری دل
Qəzəl 5265روزی که سوخت برق تجلی نقاب گلبلبل چگونه اب نشد از حجاب گل
Qəzəl 5284چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده امدر خرابات مغان خوش سر نوشت افتاده ام
Qəzəl 5291ناف سوز لاله داغ مشکسود آورده امچون کنم در خانه دل آنچه بود آورده ام
Qəzəl 5303تا ز می قانع به خوناب جگر گردیده امسرخ رو از باده بی درد سر گردیده ام
Qəzəl 5306با کمال محرمی محرم ازان رخساره امدرکنار گل چو بوی گل همان آواره ام
Qəzəl 5307داشت از طفلی جنون جا در دل آواره امبود از سنگ ملامت مهره گهواره ام
Qəzəl 5308نو خطان را بر سر نازآورد نظاره امزنگ از آیینه دل می برد نظاره ام
Qəzəl 5312شد گل صد برگ خار از اشک خوش پرگاله امسبزه خوابیده در گلشن نماند از ناله ام
Qəzəl 5316مومنی را میکند آزاد از قید فرنگهرکه میسازد درین محفل ز خود بیگانهام
Qəzəl 5319ساغر می کی بشوید گرد غم از سینهامهمچو جوهر ریشه کرده زنگ در آیینهام
Qəzəl 5327از فروغ حسن گل درآشیان می سوختمماه گرم جلوه و من درکتان می سوختم
Qəzəl 5332گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستمجوهر تیغم ز پیچ و تاب درهم نیستم
Qəzəl 5334Heyrət əhli olmuşam, indi pərişan deyiləm,Mən fanusdan çıxmışam, şamtaki heyran deyiləm.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.